آن كس كه ترا خلق نموده موجب و غير مختار بود هر آينه از او صادر نميشد مگر غير مختارى مثل خود او ( ذات نايافته از هستى بخش كى تواند كه شود هستى بخش ) و اين حجتى است واضح و برهانى است قاطع كه محتاج به طول كلام و تطويل مقال نيست .
فصل چهل و دويم
و اى فرزندم تو خود اختلاف مردم را در رنگ و زبان و صوت و هيئت و ساير صفات مشاهده مينمائى ، و حال اينكه همه آنان از زمان حضرت آدم تا حال از نطفهء بيش نيستند ، و هيچ گاه فرزندى پدر و مادر خود را به ديگرى اشتباه نكند ، و برادرى برادر خود را عوضى نگيرد ، و تمام اينها حجت و دليل بر آنست كه صانع و خالق تمام مردم قادر و عالم و مختار است .
فصل چهل و سيم
و اى فرزندم درختان و ميوهها را مشاهده ميكنى كه در يك زمين و يك زمان بيك آب آبيارى ميشوند ، در حالتى كه داراى الوان و طعمها و بوها و منافع و مضار مختلف هستند ، و هر يك از اينها دليلى است واضح و آشكار بر اينكه فاعل و صانع آنها مختار است .
فصل چهل و چهارم
و هر گاه از امور عقليه امرى براى تو مشكل گردد و چيزى بر تو مشتبه شود ، بر تو باد به روزه گرفتن ، و خلوت نمودن با قاضى الحاجات ، و تذلل و تضرع در پيشگاه خداوند متعال ، كه اوست قادر و توانا بر قضاى حوائج تو ، و رساندن ترا بمقاصد و آمال تو ، و آنچه بر تو مشكل شده حل نمايد ، و هر امرى كه براى تو مشتبه شده كشف خواهد نمود ، و قلب ترا بنور هدايت خود منور فرمايد ، و عقل ترا روشن گرداند ، و راه حق و صواب را به روى تو خواهد گشود .
و بر تو باد كه از دير شدن اجابت ملول نگردى ، و رحمت واسعه او را متهم ننمائى ؛ زيرا كه بنده در مراقبت مولاى خود خالى از تقصير نيست ؛ چون كه در تقصير كافى است اينكه بنده در امور دنيا و آخرت كوچك را بزرگ و بزرگ را كوچك شمارد ، و اينكه براى خود و عزيزان خود غضب نمايد بيش از آنچه براى خداوندى كه احسانكنندهء به اوست غضب