ميفرمود : اين طعامى كه در نزد تو حاضر است از كجا است ؟ و بمادر موسى عليه السلام بلا واسطه از جانب خداوند وحى مىشد ، تا جايى كه بانداختن فرزند دلبند و ميوهء دل خود در دريا راضى شده و بر او آسان و سهل آمد .
پس اى فرزندم محمد همت خود را از مقام و مرتبهء كه زنان ضعيف به آن رسيدند كوتاه مدار ، و آن را از خداوند جل جلاله طلب نما كه ميفرمايد :
أَ هُمْ يَقْسِمُونَ رَحْمَتَ رَبِّكَ نَحْنُ قَسَمْنا بَيْنَهُمْ مَعِيشَتَهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ رَفَعْنا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجاتٍ
( سوره زخرف ( 43 ) آيه 31 يعنى آيا ايشان قسمت ميكنند رحمت پروردگار ترا ما قسمت كرديم ميانشان معيشت آنان را در زندگانى دنيا ، و بلند مرتبه كرديم بعضى از ايشان را بر بعضى در مراتب ) .
فصل چهل و ششم
و اى فرزندم محمد كه خدا شرف عنايت و تحفههاى كرامت خود را بر تو مضاعف فرمايد ، بدان كه مشرف فرمودن خداوند ترا بشرف تكليف بمعرفت خود ، و معرفت رسول خود ، و معرفت ائمه اطهار عليهم السلام ، و معرفت شريعت خود ، و قيام بوظايف عبادت خود ، از بزرگترين احسان و نعمتهاى او است بر تو ، كه تمام شكرگزاران از شكر آن عاجزند ، و اجتهاد و كوشش تمام مجتهدين از عهده اداء حقوق آن برنيايد ، زيرا كه اگر بزمينى كه خلقت ما از آنست ، و خود نيز خلقى از مخلوقات خداوند است گفته شود : كه منتهى آمال و آرزوى تو چيست ؟ شايد منتهى آمال و آرزوى وى اين باشد كه خداوند متعال به آب و گياه و اشجار و گلها او را زنده بدارد ، كه حيات زمين و خاك هم همين است .
و لكن مقام و مرتبهء اولاد آدم كه از همين خاك خلق شده به جائى رسيد است كه خداوند جل جلاله او را از پستى اين اسباب بالا برده و مقام و مرتبهء او را به جائى رسانده است كه به او اهليت آن داده است كه بمقام معرفت خود دلالتش نمايد ، و باداء حقوق نعمتهائى كه به او كرامت نموده هدايتش فرمايد ، و بتشريف خدمت و طاعت خود مشرفش فرمايد ، و بكرامت مجالست و مكالمه و مناجات با حضرتش گراميش دارد ، و بدست قدرت خود آسمان و زمين و