و به خواست خداوند كفّار تار و مار و مسلمانان پيروز شدند .
جنگ احُد
سپاه قريش شكست خورده و اندوه زده درحالى كه دليران و پهلوانانش به خاك و خون غلتيده بودند به مكّه بازگشت . بزرگان قريش خود را آمادهء نبرد ديگرى مىكردند تا با پيروزى در آن ننگ و ذلّتى را كه در ميدان بدر نصيب آنان شده بود پاك كنند و دعوت و مكتب پيامبر را از ميان بردارند .
على عليه السلام اين غزوه را چنين توصيف مىنمايد : مكّيان يكپارچه به طرف ما روانه شدند .
آنان قبايل ديگر قريش را براى نبرد با ما تشويق و جمع كرده بودند و در صدد گرفتن انتقام خون مشركانى بودند كه در روز بدر به دست مسلمانان كشته شده بودند . جبرئيل بر پيامبر فرود آمد و آنحضرت را از قصد مشركان آگاه كرد . پيامبر صلى الله عليه و آله نيز آهنگ حركت كرد و همراه با ياران خود در دامنهء كوه احُد اردو زد . مشركان به سوى ما پيش تاختند و يكپارچه برما يورش آوردند . شمارى از مسلمانان به شهادت رسيدند و گروهى نيز از ميدان گريختند . من دركنار رسول خدا صلى الله عليه و آله باقى مانده بودم . مهاجران و انصار به خانههاى خود در مدينه بازگشتند و به مردم گفتند : پيامبر و يارانش كشته شدند . آنگاه خداوند بزرگان مشركين را نابود كرد . من پيش روى رسول خدا صلى الله عليه و آله هفتاد و چند زخم بر داشتم كه از جمله اين زخم و آن زخم است . آنگاه حضرت ردايش را افكند و دستش را بر زخمهايش كشيد .
جنگ احزاب
پس از نبرد احُد ، جنگ احزاب رخ داد . بار ديگر قريش و اعراب از نو خود را براى نبرد با اسلام آماده كردند . امام على عليه السلام جريان اين جنگ را چنين بيان
هدايتگران راه نور ، زندگينامه چهارده معصوم (ع) (فارسى) — صفحة 94
مساهمون: شريعت
ص٩٤