گذشتگان نيز چنين كردند : آنان بر لغزشها شكيبايى ورزيدند و از بيم پراكندگى دين و تزلزل وحدت مسلمانان ، متعرّض امور دشوار ( و اختلاف برانگيز ) نمىشدند ، زيرا مردم به عصر جاهليّت نزديك بودند و برخى در انتظار فرصت بودند تا راهى براى فتنه بگشايند .
و من خدا را بر خود گواه گرفتم كه اگر كار مسلمانان را به من واگذارد و زنجير خلافت را برگردن من نهد در ميان تمام مسلمانان و بويژه بنى عبّاس بن عبد المطلّب چنان رفتار كنم كه به طاعت خداى و رسولش صلى الله عليه و آله مطابق باشد . هيچ خون حرامى نريزم و ناموس و مال كسى را مباح نكنم مگر آنكه حدود الهى ريختن آن خون را مباح و تكاليف و دستورات الهى اباحهء آن را جايز شمرده باشد و در حدّ توان و طاقت خويش در انتخاب افراد شايسته ولايق مىكوشم و آن را بر خود پيمانى سخت مى دانم كه خداوند از من در بارهء آن پرسش خواهد فرمود كه خود ( عزّ و جل ) گفته است :
وَأَوْفُوا بِالْعَهْدِ إِنَّ الْعَهْدَ كَانَ مَسْؤولًا .
و اگر حكمى تازه آوردم يا حكمى را تغيير دادم ، مستحق سرزنش و سزاوار عذاب و شكنجهام و به خداى پناه مىبرم از خشمش و به دو روى مىكنم در توفيق براى طاعتش و اينكه ميان من و معصيتش حايل شود و بر من و مسلمانان عافيت ارزانى دارد .
( جامعه و جفر ) بر خلاف اين امر دلالت مىكنند و من نمىدانم كه با من و شما چه خواهد شد . فرمان و حكم تنها از آن خداست او به حق داورى مىكند و بهترين داوران است .
« امّا من فرمان اميرالمؤمنين را به جاىآوردم و خشنودى او را برگزيدم .
خداى من و او را حفظ كند و خداى را در اين پيمان بر خود گواه گرفتم و هم او به
هدايتگران راه نور ، زندگينامه چهارده معصوم (ع) (فارسى) — صفحة 753
مساهمون: شريعت
ص٧٥٣