چه وقتى نازل شده ، مىانديشم . از اين رو قرآن را هر سه روز يك بار ختم مىكنم » . « 1 »
امّا چگونه پيشواى ما ، امام رضا عليه السلام ، تا بدين درجه به قرآن مأنوس و پاىبند بود ؟ و آيا ما هم مىتوانيم پيرو او در اين امر مهم باشيم ؟
قرآن كتاب خدااست و آن كس كه دلش به نور خدا پيوند نيافته است نمىتواند كتاب او را دريابد . آيا مگر خداوند سبحان نفرموده است :
وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ وَلَا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَسَاراً « 2 » .
« و فرو مىفرستيم از قرآن آنچه را كه شفا و رحمت است براى مؤمنان و بر ستمگران جز زيان نيفزايد . »
انسان به درجهء ايمان و يقين خود و نيز به اندازهء تجلّى عظمت پروردگار در قلبش از نور خداوند ، كه در كتابش متجلّى است ، بهرهمند مىشود .
امام رضا خداى را بزرگ داشت و او را پاس نهاد و امر خويش را به دو واگذار كرد و جز او هر چيزى را خوار و حقير انگاشت و در راه او هر بلايى را به جان خريد . تمام اينها وسيلهء او براى رسيدن به پروردگارش بود .
اجازه دهيد براى آنچه گفتيم شواهد و دلايلى ارائه دهيم تا نه تنها نسبت به امام شناخت بيشترى حاصل كنيم بلكه دلهاى ما از اين سيرهاى كه از روحى الهى و تابناك آكنده است ، به كرنش افتند .
يكى از عبادتهاى آنحضرت اين بود كه چون نماز صبح را در اوّل وقت بهجاىمىآورد ، براى پروردگارش به سجده مىافتاد و تا زمانى كه خورشيد بالا
هامش
( 1 ) - بحارالانوار ، ج 49 ، ص 90 و 15 .
( 2 ) - سورهء اسراء ، آيهء 82 .