آسان نگردانيده است ؟ و آيا شگفتانگيز خواهد بود بندهاى كه قرآن را در طول حيات خويش سرلوحهء خود قرار داده ، آيت بزرگ پروردگار جهانيان شود ؟
پيامبر صلى الله عليه و آله برترين و بزرگترين امتيازش آن بود كه چون بندهاى مردم را به او دعوت مىكرد وقتى از شخصى دربارهء اخلاق شريف پيامبر سؤال مىشد مىگفت :
« قرآن خوى اوست . »
وبزرگترين امتياز امام على عليه السلام نيز آن بود كه خداوند گوشهاى او را شنواى قرآن گردانيده بود .
پيامبر به ما يادآورى كرد كه پس از خود دو چيز گرانبها بر جاى مىنهد . كتاب خدا ( قرآن ) و عترتش . سپس گفت كه اين دو هرگز از هم جدا نخواهند شد تا اينكه كنار حوض ( كوثر ) بر حضرتش وارد شوند .
آيا اين سخن به اين معنى نيست كه خاندان رسالت ، مشكات نور دانش و معدن وحى و جايگاه علم الهىاند ؟
امام رضا عليه السلام با تمام وجود خويش ، مصداق اين نور آلهى بود تا آنجا كه در حديث آمده است :
ابو ذكوان گفت : از ابراهيم بن عبّاس شنيدم كه مىگفت : « امام رضا را نديدم مگر آنكه از چيزى كه سؤال مىشد ، او مىدانست و در عصر و روزگارش كسى را نديدم كه نسبت به آنچه در زمان بود از او داناتر باشد . مأمون از هر چه مىپرسيدش ، به دو پاسخ مىگفت . همهء كلام و پاسخ وى ، گزيدههائى از قرآن بود . او هر سه روز يك بار قرآن را ختم مىكرد و مىفرمود :
اگر بخواهم ، مىتوانم در كمتر از سه روز هم قرآن را ختم كنم ، امّا هرگز به آيهاى برنمىخورم جز آنكه در آن آيه و اينكه در بارهء چه چيزى فرود آمده و در
هدايتگران راه نور ، زندگينامه چهارده معصوم (ع) (فارسى) — صفحة 720
مساهمون: شريعت
ص٧٢٠