تخطي إلى المحتوى الرئيسي

هدايتگران راه نور ، زندگينامه چهارده معصوم (ع) (فارسى) — صفحة 702

مساهمون:

ص٧٠٢

مرارت و شهادت

رنجها و غمهاى امام موسى بن جعفر بعد از فاجعهء كربلا ، دردناكتر و شديدتر از ساير ائمه عليهم السلام بود . هارون الرشيد همواره در كمين ايشان بود ، امّا نمىتوانست به آن‌حضرت آسيبى برساند . شايد او از ترس اينكه مبادا سپاهيانش در صف ياران آن‌حضرت درآيند ، از فرستادن آنان براى دستگيرى و شهيد كردن امام خوددارى مىورزيد ، زيرا پنهانكاريى كه افراد مكتبى در اقدامات خود ملزم بدان بودند ، موجب شده بود كه دستگاه حاكمه حتّى به نزديك‌ترين افراد خود اعتماد نكند . اين على بن يقطين وزير هارون الرشيد و آن يكى جعفر بن محمّد بن اشعث وزير ديگر هارون است كه هر دو شيعه بودند همچنين بزرگ‌ترين واليان و كارگزاران هارون در زمرهء هواخواهان اهل بيت عليهم السلام بودند . از اين‌رو بود كه هارون خود شخصاً به مدينه رفت تا امام كاظم را دستگير كند . نيروهاى مخصوص هارون به اضافه سپاهى از شعرا و علماى دربارى و مشاوران ، او را در اين سفر همراهى مىكردند و ميليونها درهم و دينار از اموالى كه از مردم به چپاول برده بود ، با خود حمل مىكرد و به عنوان حق السكوت به اطرافيان خود در اين سفر بذل و بخشش مىنمود . و در اين
هدايتگران راه نور ، زندگينامه چهارده معصوم (ع) (فارسى) — صفحة 702 | شريعت / السيد محمد تقي المدرسي