الْبَيِّنَةُ « 1 » .
« آن كسان كه كافر شدند از اهل كتاب و مشركان باز نايستند تا وقتى كه حجّت پيدا بر ايشان بيايد . »
هارون پرسيد : آيا ما كافريم ؟ امام پاسخ داد : نه . . . ولى چنان هستيد كه خداوند فرموده است :
الَّذِينَ بَدَّلُوا نِعْمَتَ اللَّهِ كُفْراً وَأَحَلُّوا قَوْمَهُمْ دَارَ الْبَوَارِ « 2 » .
« كسانى كه نعمت خدا را به كفر مبدل كردند و قوم خود را به سراى تباهى فرود آوردند . »
هارون با شنيدن اين پاسخ خشمگين شد و بر او سخت گرفت .
آنحضرت از زندان ، جايى كه دژخيمان جنايتكار هيأت حاكمه آن را احاطه كرده بودند ، نامهاى به هارون نوشت و در آن فرمود :
« روزى از بلا و سختى بر من سپرى نمىشود جز آنكه روزى از راحتى و رضا از تو سپرى مىگردد تا آنكه تمام روزهاى ما دو نفر به روزى مىرسد كه پايانناپذير است و اهل باطل در آن روز زيانمند شوند » . « 3 »
هامش
( 1 ) - سورهء بيّنه ، آيهء 1 .
( 2 ) - سورهء ابراهيم ، آيهء 28 .
( 3 ) - مقاتل الطالبيّين ، ص 148 .