وحى مىشود و مردم را به پيروى از او امر مىكند ، از ناحيه غيب نيست ؟
چگونه خداوند تمام اين مكاتب بزرگ آسمانى و اين كتاب عظيم ( قرآن ) ، كه جهانيان را به رويارويى فراخوانده تا يك سوره و يا چند آيه همانند آن را بياورند ، به پيامبر امى خويش آموخته است ؟ !
ما در قرآن مىخوانيم كه حجّت عيسى بن مريم عليه السلام بر مردم دورانش آن بود كه ايشان را از آنچه در خانههايشان انبار كرده بودند ، خبر مىداد .
بدين سان دانش الهى امام كه از حدّ و مرز دانش مردم گذر كرده ، خود دليلى است بر اينكه او از جانب خدا مؤيد و امام و حجّت تمام مردم روى زمين است .
اين علم چگونه حاصل مىشود ؟ آيا از طريق حديث از رسول خدا ، از جبرئيل ، از خدا حاصل شده و يا از طريق ثبت آن در صحيفه دل و دميدن آن در روح پديد آمده است و يا از طريق ستونى نورانى كه امام بدان مىنگرد و هر گاه خدا بخواهد او چيزى را در مىيابد يا آنكه با نزول روح كه بزرگترين فرشتگان است ، در شب قدر بر امام ، امور بر او آشكار مىشود ؟ !
تمام اين موارد و چه بسا راههاى ديگرى كه ما از آنها آگاهى نداريم ، مىتواند براى تحصيل علم غيب توسّط امام درست باشد و نيازى نداريم براى شناخت جزئيات و تفاصيل اين امر خود را به مشقّت اندازيم بلكه در اين باره همين اندازه كافى است كه امام به اذن خداوند از آنچه بر مردم پوشيده و پنهان است ، آگاهى مىيابد و خداوند بدين وسيله بر آنان منّت مىنهد و مردم بايد از آنها اطاعت كنند .
در حديثى از امام صادق عليه السلام در اين باره آمده است :
« به آنحضرت عرض كردم : دانش شما از چه راهى حاصل مىشود ؟ فرمود :
اين دانش ميراثى است از رسول خدا صلى الله عليه و آله و على بن ابىطالب . گفتم : يعنى بگوييم كه دانش در دل شما افكنده و يا در گوش شما خوانده مىشود ؟ گفت :
هدايتگران راه نور ، زندگينامه چهارده معصوم (ع) (فارسى) — صفحة 680
مساهمون: شريعت
ص٦٨٠