آنحضرت نمودار شكوهمند اين آيه از قرآن بود :
الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِيَاماً وَقُعُوداً وَعَلَى جُنُوبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّماوَاتِ وَالْأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هذَا بَاطِلًا سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ « 1 » .
« كسانى كه خداى را ايستاده و نشسته و خوابيده ياد مىكنند و پيوسته در آفرينش آسمانها و زمين مىانديشند ( و مىگويند ) پروردگار اينها را بيهوده نيافريدى . منزهى تو پس ما را از رنج آتش در امان نگاه دار . »
او چنان در محبّت و عشق خدا غوطه ور بود كه رودهاى عشق و محبّت به صورت راز و نيازهايى ، كه تاريخ تنها گوشهء اندكى از آنها را در « صحيفه » اى معروف به « سجادّيه » ثبت كرده است ، بر لبانش جارى مىشد . بياييد با هم به يكى از اين راز و نيازهاى پر شكوه و جذاب كه چشمها را خيره مىسازد ، گوش فرا دهيم :
« همانا همّتم به سوى تو منقطع شده و رغبتم به طرف تو برگشته است پس تو مراد منى نه ديگرى ، و بيدارى و خوابم فقط از براى توست نه جز تو . و ديدارت پر تو و روشنى چشم من است و اتصال توبه من نفس من است ، اشتياقم به توست و سرگشتگىام در محبّت تو و دلباختگى ام به عشق توست .
خشنودى تو آرزويم و ديدنت نيازم و در كنار تو بودن تقاضايم و نزديكى به تو منتهاى درخواست من است . آرام و راحتم در راز و نياز با توست ، داروى بيمارىام نزد توست و شفاى تشنگىام و خنك كننده سوزش درونم و رفع گرفتارىام همه در درگاه توست . پس در وحشتم انيس من باش ، لغزشم را بكاه و بپوشان و توبهام را بپذير و دعايم را پاسخ گوى و خود نگهدار عصمت من و بى نياز كننده تهيدستىام باش . مرا از خود جدا و دور مكن اى نعيم وبهشت من و اى دنيا و آخرت من اى مهربانترين مهربانان » . « 2 »
هامش
( 1 ) - سورهء آل عمران ، آيهء 191 .
( 2 ) - مفاتيح الجنان ، ص 124 .