با پيامبر و خويشاوندى او با رسول خدا بى بهرهاى ؟ معاويه در پاسخ آنان گفت : من با على نمى جنگم . من نيز ادعا مىكنم كه از نظر همراهى با پيامبر همچون على هستم امّا از هجرت و قرابت و سابقه وى بى بهرهام .
سپس معاويه در نزد آنان پيراهن عثمان را گرفت و گفت : مگر نمىدانيد كه عثمان مظلومانه كشته شد ؟ گفتند : چرا مى دانيم . معاويه گفت : پس على بايد قاتلان عثمان را به ما تسليم كند تا ما آنان را به قصاص از خون عثمان بكشيم آنگاه ديگر جنگى ميان ما و او نيست . « 1 »
امّا على عليه السلام در نامهاى كه به معاويه نوشت پاسخ اين خواستهء نيرنگ آميز او را داد .
« مبرد » متن اين نامه را در كتاب « كامل » نقل كرده است . و ما در اينجا پاسخ آنحضرت را نقل مىكنيم :
« از امير مؤمنان على بن ابىطالب به معاويه بن صخر بن حرب ، امّا بعد همانا نامهء تو به من رسيد . نامهء مردىكه بينشى ندارد تا راهنمايش باشد و رهبرى ندارد تا هدايتش كند هوايش او را فرا خوانده پس دعوتش را پاسخ گفته است و گمراهى او را راهبرى كرده پس او پيروىاش كرده است . تو پنداشتهاى كه خطاى من در حق عثمان بيعت مرا از گردن تو برداشته است . حال آنكه به جان خودم من جز يكى از مهاجران نيستم هر جا كه آنان در آمدند من نيز با ايشان در آمدم و هر جا كه آنان رفتند من نيز با آنان رفتم . و خداوند هرگز اينان را بر گمراهى گرد نياورد و بر آنان مُهر كورى نكوبيد .
و بعد ، تو را با عثمان چه كار ! تو از تبار بنى اميّهاى و فرزندان عثمان به خونخواهى پدرشان از تو سزاوارترند . پس اگر خيال مىكنى كه تو در گرفتن انتقام خون پدرشان از ايشان نيرومندترى پس در حلقهء طاعت من گام نِه آنگاه
هامش
( 1 ) - في رحاب أئمّة اهل البيت ، ص 84 .