كرد . به طورى كه حتّى كسانى كه همواره مردم رابه شورش عليه عثمان ترغيب مى كردند ، خود را از اين ماجرا كنار كشيدند . عايشه ، ام المؤمنين ، كه همواره فرياد مىزد : نعثل - عثمان - را بكشيد كه او كافر شده است ، اينك در صف خونخواهان عثمان جاى گرفته بود .
طلحه وزبير نيز كه هر دو عليه عثمان تبليغات به راه مى انداختند و سپاهيانى براى جنگيدن با او گرد مىآوردند اكنون به عنوان هواخواه عثمان ، در صدد انتقام از قاتلان وى بر آمده بودند وعمروبن عاص هم كه حتّى چوپانان را عليه عثمان مى شورانيد ، پس از كشته شدن وى به جمع كسانى پيوست كه ادعاى خونخواهى عثمان را داشتند .
در صورتى كه اگر آنان همگى به نصايح امام على عليه السلام گوش مىسپردند ، خلافت بدون هيچ خونريزى وآشوب در جايگاه خود آرام و قرار مىيافت .
هدايتگران راه نور ، زندگينامه چهارده معصوم (ع) (فارسى) — صفحة 154
مساهمون: شريعت
ص١٥٤