رغبت داشتند . دراين ميان مردم مصر هم هواخواه على عليه السلام بودند .
امام اگر چه با اقدامات عثمان موافق نبود امّا تمام تلاش خود را براى خاموش كردن اين جريان به كار بست . آنحضرت بسيار كوشيد تا اقدامات تباهكارانهء بنى اميّه را اصلاح كند امّا اوضاع آنچنان از هم گسيخته بود كه تلاشهاى آنحضرت ثمرى در برنداشت .
حديثى كه در زير نقل مىشود مىتواند به عنوان گواهى بر موضع اصلاح گرايانهء امام على عليه السلام مورد استناد قرار گيرد . به هر تقدير اين حديث نشانگر فشارهاى بنى اميّه بر خليفه سوّم است .
شايد آنان در انتظار وقوع حادثهء ديگرى بودند يا آنكه رهبرى آنان كه در معاويه متجلّى مىشد ، نقشههايى براى كشتن خليفه كشيده بود به اين اميد كه در آينده بتواند با دستاويز قرار دادن قتل عثمان راه خود را براى دستيابى به قدرت هموار سازد .
در اين حديث آمده است :
شورشگران نامهاى به عثمان نگاشتند و وى را به توبه از كردار خود دعوت كردند .
و براى او قسم ياد كردند كه هرگز باز نمىگردند و دست از وى بر نمىدارند تا وى حقوق خدايى آنان را بديشان بازپس دهد . عثمان احساس كرد كه اين جماعت در برآورده شدن خواستههاى خود ، بسيار جدّى هستند . از اين رو كسى را درپى على عليه السلام فرستاد . چون امام نزد وى آمد ، عثمان گفت : ابوالحسن ! مىبينى كه مردم چه كردهاند ومىدانى كه من نيز چه كردهام . من بر جان خود از اينان بيمناكم . به خدا سوگند آنان را از آنچه كه ناخوش مىدارند معاف مىكنم و آنچه را كه مىخواهند از خود و از ديگران بديشان مىدهم اگر چه در اين راه خونم ريخته شود .
امير مؤمنان عليه السلام به او فرمود :
هدايتگران راه نور ، زندگينامه چهارده معصوم (ع) (فارسى) — صفحة 151
مساهمون: شريعت
ص١٥١