و كوشيد از تمام اسباب و ابزارهاى جنگى كه در زمان جاهليّت به كار گرفته مىشد ، استفاده كند . او در تيرى كاغذى نهاد و در آن نوشت : معاويه مىخواهد سحرگاهان آب فرات را به سوى شما باز كند تا همگى غرق شويد . آماده باشيد . آنگاه تير را به طرف اردوگاه امام پرتاب كرد . يكى از سپاهيان كوفى اين تير را برداشت و پيغام آن را براى ديگران باز گفت .
طبق معمول ، شايعه در اردوگاه فوراً منتشر مىشود . سپاه خود را از كنارهء رود عقب مىكشد و معاويه به فرات يورش مىآورد . اصحاب امام هم در برابر معاويه مقاومت نمىكنند .
پس از آنكه معاويه بر آب مسلّط شد ، سپاهيان على عليه السلام را از استفاده از آب بازداشت . امام فرمان شكست محاصره را صادر كرد و همانجا بود كه عبارت مشهور خود را خطاب به اصحابش بر زبان آورد :
« پس مرگ در زندگانى شماست چون شكست خوريد و زندگانى در مرگ شماست زمانى كه بر دشمن چيره شويد » . « 1 »
ياران آنحضرت به طرف آب يورش بردند و دشمنان را تار و مار كردند و خود بر آب مسلّط شدند . برخى مىپنداشتند كه امام فوراً با دشمنانش به مقابلهء به مثل مىپردازد . امّا آنحضرت توسّل به اين گونه اعمال را به شدت رد كرد و پيكى به سوى معاويه فرستاد تا به وى پيغام رساند كه راه آب باز است و سپاه او مىتوانند تا هر وقت كه خواستند از آب استفاده كنند .
هامش
( 1 ) - نهج البلاغة ، خطبهء 51 .