حزب اموى دنيا را مىخواست و مىكوشيد دستاوردها و منافع خود را در حكومت حفظ كند و از امام و هواداران وى انتقام بگيرد . چرا كه از نظر امويّون ، امام و هواداران او كسانى بودند كه در آغاز رسالت پيامبر لرزههايى بزرگ بر پيكر آنان و در نتيجه بر كل جاهليّت وارد آوردند .
اصحاب پيامبر صلى الله عليه و آله در دفاع از خلافت و حقّ على از هيچ كوششى فرو گذارى نكردند . امام نيز در چندين مناسبت به موضع اصحاب خود در برابر بنىاميّه ، استشهاد كرده است .
در اين جنگ ، امام سپاهى ويژه تحت فرماندهى خود به وجود آورد كه آن را « كتيبة الخضراء » ناميدند . اين سپاه در دفاع از اسلام و حريم آن فداكاريهاى بزرگى از خود نشان داد . در واقع وجود اين سپاه در جنگ صفين نشان سلامت امّت و بيدارى وجدان آن به شمار مى رفت . پس از درگذشت رسول اسلام تا آن هنگام رويدادهاى بزرگ سياسى در جهان اسلام پديد آمد و در اين مدّت بيست و پنج ساله همواره اين گروه بودند كه اسلام را يارى كردند و در مقابل فشارها و دشواريها از خود مقاومت نشان دادند و قربانيها تقديم كردند . اين گروه در تمام ميادين مبارزهء حق عليه باطل حضور داشتند و هيچ گاه با وزش تند بادهاى شهوات و طوفانهاى سياسى از موضع خود عقب ننشستند .
معروف است كه بسيارى از افراد اين سپاه از صحابه بزرگ پيامبر اسلام بودند كه سنّ و سال بسيارى بر آنان گذشته بود . امّا با اين وجود آنان هنوز طلايه دار مجاهدان بودند . يكى از اينان عمّار بن ياسر بود كه پدر
هدايتگران راه نور ، زندگانى امير مؤمنان امام على بن أبي طالب (ع) (فارسى) — صفحة 134
مساهمون: شريعت
ص١٣٤