پاورقى شماره 9 صفحه 49
أحاديث إيمان و أثرش در أعضاء و جوارح
( 9 ) در كافى - جلد 2 : 285 - از إبن أبي عمير ، از علىّ بن زيّات ، روايت است كه ؛ عبيد بن زراره گفت :
« إبن قيس ماصر و عمرو بن زرّ ، بر إمام باقر عليه السّلام وارد شدند - و گمان ميكنم أبو حنيفه هم بود - إبن قيس ماصر ، بسخن درآمد و گفت :
البتّه ما ، أهل دعوت و أهل ملّتمانرا از إيمان ، خارج نسازيم و بگناه و معاصى وارد نكنيم ! »
راوى گفت :
« إمام باقر عليه السّلام به او فرمود : اى پسر قيس ! امّا ؛ رسولخدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ، فرموده است :
زناكننده ، خود را بزنا آلوده نميكند ، درحاليكه او ، مؤمن است ! . و دزد ( هيچگاه ) مرتكب دزدى نميشود ، درحاليكه او ، مؤمن است ! . بنابراين ؛ تو و أصحابت هرجا كه ميخواهيد برويد ! . »
و در ثواب الأعمال : 312 از علىّ بن إبراهيم ، از محمّد بن أبي عمير ، از معاوية بن عمّار ، روايت است كه ؛ صباح بن سيّابه گفت :
« نزد إمام صادق عليه السّلام بودم ، به او گفته شد : زناكننده ، زنا مىكند ! درحاليكه او ، مؤمن است ؟
فرمود : نه ، هنگاميكه روى شكم زن ، قرار گرفته ! از او سلب إيمان شده است ، . . . »
و در كافى ، جلد 2 : 281 - در حديثى دراز و طولانى - گفته است :
« عدّهاى از أصحاب ما ، از أحمد بن محمّد بن خالد ، از پدرش - مرفوعا - از محمّد بن داوود غنوى ، از أصبغ بن نباته آوردهاند كه ؛ مردى بحضور أمير المؤمنين صلوات اللّه عليه آمد و گفت :
يا أمير المؤمنين ! براستى ؛ عدّهاى گمان دارند كه ؛ بنده ، زنا نكند درحاليكه او مؤمن است ! و دزدى نكند درحاليكه او مؤمن است ! و شراب نخورد درحاليكه او مؤمن است ! و ربا نخورد درحاليكه او مؤمن است ! و خون حرام نريزد درحاليكه او مؤمن است ! . هنگاميكه ؛ در انديشه فرو رفتم كه اين بنده ، نمازى چون نماز من ميخواند ! و مثل من دعا مىكند ! و او ، با من و من با وى إزدواج ميكنيم . و او از من و من از او إرث ميبريم . و بخاطر گناهى اندك - كه به او رسيده - حتما از إيمان ، خارج است ! اين ، حقيقة ؛ بر من گران آمد و از آن ، سينهام تنگ شد ! .
أمير المؤمنين صلوات اللّه عليه ، فرمود : راست گفتى ! شنيدم رسولخدا صلّى اللّه عليه و آله ، . . . »
اين روايات ، آنچه را كه از معصومين عليهم السّلام رسيده - كه إيمان ، بر أعضاء و جوارح ( إنسان ) پراكنده است - تأييد مينمايند . و براى هريك از آنها ، إيمانى است مخصوص خود ، و آن جارحه ، مسئول آنست . و حديثى كه از إمام صادق عليه السّلام ، روايت شده ، گواه راستى ! بر اين مطلب است . فرمود :
« كسى كه قائل شد : ايمان ، گفتار بدون عمل است ، او ، دور از رحمت و بركات إلهى است ! » « 1 »
هامش
( 1 ) - بحار ، جلد 69 : 19