تخطي إلى المحتوى الرئيسي

وقعة الجمل (نبرد جمل) (فارسى) — صفحة 91

مساهمون:

ص٩١
بيعت كرده‌ايد اين دو مرد طلحه و زبير نيز با اختيار و رغبت خودشان و ايثار شما ، بيعت كردند اما چرا به مخالفت برخاسته و سركشانه قصد بصره كردند ؟ ! تا ميانتان جدايى بياندازند و تيره روزى شما را مشاهده كنند . خدايا ! از آنان به سبب نادرستيشان با اين امت بازخواست كن و به سبب شكستن بيعتشان با اين امت و بدبينى نسبت به مسلمانان ، خوارشان گردان » . سپس فرمود : « خدا شما را رحمت كند براى يافتن اين بيعت شكنان سركش و دورى جوينده از حق بشتابيد پيش از آن كه از دست بروند و آن چه را كه آنها نهان كرده‌اند شما جبران كنيد » . « 1 »

سخنى ديگر از امير المؤمنين عليه السّلام درباره طلحه و زبير

امير المؤمنين عليه السّلام همچنين درباره آنها فرمود : « خروج كردند در حالى كه حرم رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلم را دنبال خود مىكشيدند همانند كنيزكى كه براى فروش مىبرند و همراه او رو به سوى بصره كردند . زنان خودشان را در خانه‌هايشان محبوس كردند ولى پرده‌نشين رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلم را براى خود و ديگران در ميان لشكر آشكار ساختند . مردى از آنان نبود مگر اين كه دست اطاعت به من داده بود و با رغبت و بدون اكراه بيعتش را به من ارزانى كرده بود . پس از آن بر كارگزار من در بصره و خزانه بيت المال مسلمانان كه در دست من بود و بر مردم اين شهر كه همگى در اطاعت و بيعت من بودند ، وارد شدند و اتحاد آنان را گسيختند و در وحدتشان جدايى انداختند و جماعت آنها را به تباهى كشيدند . بر شيعيان من هجوم بردند وعده‌اى را به مكر و نيرنگ كشتند گروهى بر شمشيرهايشان چنگ زدند و آن قدر نبرد كردند تا با ايمانى راستين به ديدار خدايشان شتافتند . به خدا سوگند اگر چنين گزندى را فقط به يكى از مسلمانان
هامش
( 1 ) ارشاد ، 1 ، 245 و بحار الانوار ، 33 ، 111 ، ح 86 .