فَاسْتَوى عَلى سُوقِهِ
؛ « سوق » جمع ساق است يعنى بر روى ساقهاش ايستاد اين مثلى است كه خداوند براى آغاز كار اسلام و پيشرفت و گسترش آن زده است تا آنجا كه از ضعف به قوّت گراييد و كارش بالا گرفت .
يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ
؛ يعنى اين زراعت به گونهاى است كه كشاورزان خود را كه آن را كاشتهاند شادمان و شگفتزده مىكند .
لِيَغِيظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ
؛ اين جمله بيان علّت تشبيه مؤمنان به زراعت است كه مانند زراعت رشد مىكنند و در كامل شدن و تقويت يافتن و پشتيبانى يكديگر همانند زراعتند و مىتواند علّت براى آيهء
وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا
، باشد زيرا آن گاه كه كافران شنيدند خداوند علاوه بر عزّتى كه در دنيا به مؤمنان مىدهد در آخرت ثوابهايى برايشان مهيّا كرده است ، از آن به خشم آمدند يعنى خداوند به كسانى كه بر ايمان و عمل صالح پايدار بمانند وعده داده است كه گناهانشان را ببخشد و به آنها پاداش بسيار و نعمتهاى پايدار عطا فرمايد .