بيرون مىآمد .
فَجَعَلَهُمْ كَعَصْفٍ مَأْكُولٍ
؛ خداوند آنها ( ابرهه و لشكريانش ) را به برگ زراعت تشبيه كرده هر گاه كرمها آن را بخورند ، يا به كاهى تشبيه فرموده كه چهارپايان آن را بخورند و سرگين كنند .
اين تشبيه از كنايههاى لطيف قرآن است و اين سوره پشت ملحدان و فلاسفه را كه منكر معجزات خارق العادهاند مىشكند زيرا جريان اصحاب فيل را نمىتوان به طبيعت و جز آن نسبت داد .
چگونه ممكن است اين جريان را به اسرار طبيعت نسبت داد كه گروهى از پرندگان بيايند و به همراه خود سنگهايى داشته باشند آماده شده براى نابود كردن گروههايى معيّن و سنگها را به سوى آنان بيندازند و اشخاص معيّنى را نابود سازند ، و هيچ كس نتواند آن را منكر شود و در آن ترديد كند زيرا پيامبر ما صلّى اللَّه عليه و آله اين سوره را بر اهل مكه قرائت كرد و منكر آن نشدند بلكه با اصرارى كه بر تكذيب پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله داشتند بدان اقرار كردند و آن را مبدأ تاريخ قرار دادند چنان كه ساختن كعبه و ديگر حوادث مهم تاريخى را مبدأ تاريخ قرار داده بودند .