[ سوره قريش ( 106 ) : آيات 1 تا 4 ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
لِإِيلافِ قُرَيْشٍ ( 1 ) إِيلافِهِمْ رِحْلَةَ الشِّتاءِ وَ الصَّيْفِ ( 2 ) فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هذَا الْبَيْتِ ( 3 ) الَّذِي أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَ آمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ ( 4 )
ترجمه :
به نام خداوند بخشندهء مهربان .
( مجازات اصحاب الفيل ) به خاطر اين بود كه قريش ( به اين سرزمين مقدّس ) الفت گيرند ( و مقدّمات ظهور پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله فراهم شود ) . ( 1 )
الفت آنها در سفرهاى زمستانى و تابستانى است . ( 2 )
پس ( به شكرانهء اين نعمت بزرگ ) بايد پروردگار اين خانه را عبادت كنند . ( 3 )
همان خدايى كه آنها را از گرسنگى نجات داد و از ناامنى رهايى بخشيد . ( 4 )
تفسير :
لِإِيلافِ قُرَيْشٍ
؛ « لام » در « لإيلاف » متعلّق به « فليعبدوا » است خداوند سبحان قريش را امر كرده او را بپرستند به خاطر اين كه مسافرت زمستان و تابستان موجب اقامت آنها در مكّه و انس و الفتشان مىشود و پرستش خداوند را شكر اين نعمت و اقرار به آن قرار دهند .
بعضى گفتهاند : « لإيلاف » ، متعلّق به آيهء سورهء قبل است ، يعنى خداوند آنها ( ابرهه و سپاهيانش ) را مانند علف خورده شده قرار داد تا قريش [ در مكّه بمانند و با مسافرت زمستانى و تابستانى ] با يكديگر الفت بگيرند . سورهء لإيلاف و فيل در مصحف ابىّ ( بن كعب ) يك سوره و به هم متّصل است ، يعنى خداوند مردم حبشه را كه قصد جان مردم مكّه را كرده بودند هلاك كرد تا مردم آن خبر را كه بشنوند از آنها سخت بترسند و محترمشان بدارند تا كار مسافرت زمستان و تابستانشان منظّم شود و هيچ كس نسبت به آنها گستاخ نشود ، قريش دو مسافرت داشتند در زمستان