ترجمه :
به نام خداوند بخشندهء مهربان .
سوگند به اسبان دوندهاى كه نفس زنان ( به سوى جهاد ) پيش رفتند . ( 1 )
و سوگند به آنها ( كه بر اثر برخورد سمشان به سنگهاى بيابان ) جرقههاى آتش افروختند . ( 2 )
و با دميدن صبح بر دشمن يورش بردند . ( 3 )
و گرد و غبار به هر سو پراكنده كردند . ( 4 )
و ( ناگهان ) در ميان دشمن ظاهر شدند . ( 5 )
كه انسان در برابر نعمتهاى پروردگارش ناسپاس و بخيل است . ( 6 )
و او خود نيز بر اين معنى گواه است . ( 7 )
او علاقهء شديدى به مال دارد . ( 8 )
آيا نمىداند كه روزى تمام آنچه در قبرهاست زنده مىشود . ( 9 )
و آنچه در درون سينههاست آشكار مىگردد . ( 10 )
در آن روز پروردگارشان از آنها كاملا با خبر است . ( 11 )
تفسير :
وَ الْعادِياتِ ضَبْحاً
؛ « عاديات » اسبانى هستند كه در راه خدا براى جنگ مىدوند و « ضبح » صداى نفسهاى آنها در هنگام دويدن است .
عنتره گفته است :
و الخيل تكدح حين تضبح * فى حياض الموت ضبحا « 1 »
ضبحا منصوب است بنا بر اين كه در اصل يضبحن ضبحا بوده ، يا منصوب به
هامش
( 1 ) - اسبان به تندى مىدهند آن گاه كه در مجتمع مرگ نفس نفس مىزنند . حياض جمع حوض و استعارهء تخييليّه براى كسى است كه در حال مرگ نفس نفس مىزند همانند كسى كه در حوض مشرف به غرق است . كشّاف ، ج 4 ، ص 786 ، پانوشت شماره 1 - 2 - م .