مىشود » . ( يس / 82 ) .
شاعر رجز خوان مىگويد :
اوحى لها القرار فاستقرّت * و شدّها با الرّاسيات الثّبت « 1 »
يَوْمَئِذٍ يَصْدُرُ النَّاسُ أَشْتاتاً
؛ در اين روز مردم پراكنده از گورهاى خود بيرون آمده به جايگاه عرض اعمال و محاسبه مىروند بعضى با چهرههاى سفيد در حالى كه ايمن از عذابند و بعضى با چهرههاى سياه در حالى كه از عذاب بيم دارند ، يا از جايگاه حساب پراكنده بر مىگردند راه بعضى از آنها به طرف بهشت و بعضى به طرف دوزخ جدا مىشود .
لِيُرَوْا أَعْمالَهُمْ
؛ تا جزاى اعمال خود را ببينند .
فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ
؛ هر كس به اندازهء وزن ذرّهاى كار خير كرده پاداش و جزاى آن را مىبيند ، منظور از ذرهء مورچهء كوچك است ، و گفتهاند : ذرّه غبارى است كه در شعاع خورشيد ديده مىشود .
وَ مَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ
؛ و هر كس به اندازهء وزن ذرّهاى بدى كرده باشد آن را در نامهء عمل خود مىبيند و موجب بد حالىاش مىشود .
يا مستحقّ عذاب ، پاداش عمل بد خود را مىبيند اگر خدا او را عفو نكند زيرا آيهء مخصوص به اجماع است ، چون شخص توبه كننده به اجماع علما مورد عفو واقع مىشود و آيات عفو دلالت دارد بر اين كه جز شرك ، گناهان ديگر ممكن است عفو شود پس مىتوان در معصيتى كه انسان به آن مؤاخذه مىشود شرط كرد كه از معاصى مورد عفو نباشد .
هامش
( 1 ) - به زمين الهام كرد كه آرام گيرد پس آرام گرفت و به وسيلهء كوههاى ثابت آن ( زمين ) را ثابت قرار داد . كشّاف ، ج 3 ، ص 75 . - م .