ترجمه :
به نام خداوند بخشندهء مهربان .
آيا ما سينهء تو را گشاده نساختيم ؟ ( 1 )
و بار سنگين را از تو برنداشتيم ؟ ( 2 )
همان بارى كه سخت بر پشت تو سنگينى مىكرد . ( 3 )
و آوازهء تو را بلند كرديم . ( 4 )
بنا بر اين مسلّما از پى سختى آسانى است . ( 5 )
و مسلّما به دنبال سختى آسانى است . ( 6 )
پس هنگامى كه از كار مهمّى فارغ مىشوى به مهم ديگرى بپرداز ! ( 7 )
و به سوى پروردگارت توجّه كن . ( 8 )
تفسير :
أَ لَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَكَ
؛ اين آيه استفهام انكارى از نفى شرح صدر است كه آن را اثبات مىكند و گويى فرموده است : سينهات را گشاده كرديم از اين رو وضعنا را به اعتبار معنى بر آن عطف كرده است يعنى سينهات را گشايش داديم تا آنجا كه براى دعوت جنّ و انس ظرفيّت دارد ، يا سينهات را به وسيلهء علوم و حكمتهايى كه در آن به وديعت نهادهايم ، گشايش داديم .
از حسن [ بصرى ] روايت است كه سينهء آن حضرت پر از حكمت و علم شده است .
وَ وَضَعْنا عَنْكَ وِزْرَكَ
؛ آن بار گرانى را كه موجب شد صدايش شنيده شود [ از تو برداشتيم ] مثلى است براى تحمّل بار نبوّت و آزارى كه از كفّار به آن حضرت مىرسيد با حرص بسيارى كه به مسلمان شدنشان داشت و اين بار بر آن حضرت سنگين مىآمد [ يعنى اگر بارى مىبود صداى پشتش شنيده مىشد ] و خداوند اين بار گران را از دوش او برداشت يعنى او را به وسيلهء معجزات تأييد فرمود و آرامش را بر او نازل كرد و شرايع را به دو آموخت و پس از آن كه رسالتش را تبليغ كرد عذرش را مقبول دانست و از او رفع مسئوليّت كرد .
وَ رَفَعْنا لَكَ ذِكْرَكَ
؛ و ياد او را بلند كرد به اين كه ياد او را با ياد خدا در كلمهء شهادت و اذان و اقامه و تشهّد و خطبهها و در قرآن مقرون ساخت ، و نام او را در كتابهاى [ آسمانى ] گذشته ذكر كرد و از پيامبران و امّتها پيمان گرفت كه به او ايمان