تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير جوامع الجامع (فارسى) — صفحة 656

مساهمون:

ص٦٥٦

ترجمه :

به نام خداوند بخشندهء بخشايشگر . قسم به روز در آن هنگام كه آفتاب برآيد ( و همه جا را فرا گيرد ) . ( 1 ) و سوگند به شب در آن هنگام كه آرام گيرد . ( 2 ) كه خداوند هرگز تو را وانگذاشته و مورد خشم قرار نداده است . ( 3 ) و مسلّما آخرت براى تو از دنيا بهتر است . ( 4 ) و به زودى پروردگارت آن قدر به تو عطا مىكند كه خشنود شوى . ( 5 ) آيا تو را يتيم نيافت و سپس پناه داد . ( 6 ) و تو را گمشده يافت و هدايت كرد . ( 7 ) و تو را فقير يافت و بىنياز نمود ( 8 ) حال كه چنين است يتيم را تحقير مكن . ( 9 ) و سؤال كننده را از خود مران . ( 10 ) و نعمتهاى پروردگارت را بازگو كن . ( 11 )

تفسير :

وَ الضُّحى
؛ در معناى آن دو وجه است : 1 - خداوند سبحان به وقت « ضحى » كه اول روز است سوگند ياد كرده است . 2 - به قولى مقصود از « ضحى » تمام روز است مانند آيهء
أَنْ يَأْتِيَهُمْ بَأْسُنا ضُحًى
؛ « كه عذاب ما ، روز به سراغشان بيايد » . ( اعراف / 98 ) در مقابل قول خداوند : بياتا ، كه مراد عذاب در شب است .
وَ اللَّيْلِ إِذا سَجى
؛ در معناى آيه دو وجه است : 1 - سوگند به شب هر گاه آرام گيرد و تاريكىاش راكد شود و به شبى كه از باد آرام باشد ( ليلة ساجية ) گويند . 2 - به قولى ، منظور آرامش مردم و صداها در آن شب است .
ما وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَ ما قَلى
؛ جواب قسم است ، يعنى [ اى محمد ] پروردگارت تو را ترك نكرد همانند شخصى كه وداع مىكند ، و توديع مبالغهء در ترك است زيرا كسى كه با تو وداع مىكند در ترك تو مبالغه كرده است . روايت شده كه چند روزى وحى از حضرت قطع شد و مشركان گفتند كه