مىگويد .
الْمُطْمَئِنَّةُ
؛ نفسى كه در امان است و بيم و اندوهى او را پريشان نمىكند ، يا مراد نفسى است كه به حقّ آرامش يافته و روح دانش و اطمينان يقين آن ( نفس ) را آرامش بخشيده و ترديدى عارض آن نمىشود ، اين سخن ( خطاب ) در هنگام مرگ يا برانگيخته شدن از قبر يا در هنگام دخول به بهشت به او گفته مىشود .
ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ
؛ به وعده گاه پروردگارت بازگرد .
راضِيَةً مَرْضِيَّةً
؛ به آنچه داده شدهاى راضى هستى و در پيشگاه خدا پسنديدهاى .
فَادْخُلِي فِي عِبادِي
؛ پس در زمرهء بندگان صالح من داخل شو .
وَ ادْخُلِي جَنَّتِي
؛ با بندگان شايستهام داخل بهشتم شو ، بعضى گفتهاند : مقصود از نفس ، روح است يعنى داخل در اجساد بندگانم شو . « فى عبادى » را ابن عبّاس « فى عبدى » قرائت كرده و گفته است : اى روح به كالبد صاحبت برگرد و در جسد بندهام وارد شو .