ترجمه :
به نام خداوند بخشندهء بخشايشگر .
در آن هنگام كه خورشيد درهم پيچيده شود . ( 1 )
و در آن هنگام كه ستارگان بى فروغ شوند . ( 2 )
و در آن هنگام كه كوهها به حركت در آيند . ( 3 )
و در آن هنگام كه با ارزشترين اموال به دست فراموشى سپرده شود . ( 4 )
و در آن هنگام كه وحوشش جمع شوند . ( 5 )
و در آن هنگام كه درياها برافروخته شوند . ( 6 )
و در آن هنگام كه هر كس با همسان خود قرين گردد . ( 7 )
و در آن هنگام كه از دختران زنده به گور شده سؤال شود ( 8 )
كه به كدامين گناه كشته شدند . ( 9 )
و در آن هنگام كه نامههاى اعمال گشوده شود . ( 10 )
و در آن هنگام كه پرده از روى آسمان برگرفته شود . ( 11 )
و در آن هنگام كه دوزخ شعلهور گردد . ( 12 )
و در آن هنگام كه بهشت نزديك شود . ( 13 )
آرى در آن موقع هر كس مىداند چه چيزى را آماده كرده است ! ( 14 )
تفسير :
إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ
؛ « الشّمس » مرفوع و فاعل براى فعل مقدّر است كه « كوّرت » آن را تفسير مىكند زيرا « اذا » داراى معناى شرط است و فعل مىخواهد همچنين است « اذا » در ديگر آيات .
از ابن عبّاس روايت است كه « كوّرت » به معناى از بين رفتن نور و روشنايى خورشيد است . در معناى « كوّرت » دو وجه است :
1 - از تكوير عمامه باشد كه همان پيچيدن عمامه است يعنى روشنايى خورشيد درهم پيچيده مىشود و گستره و پراكندگى آن در كرانهها از بين مىرود و منظور زوال و از بين رفتن نور خورشيد است . يا در هم پيچيده شدن خورشيد عبارت از جمع شدن و پوشيده شدن آن باشد زيرا هر گاه قصد جمع كردن لباس باشد درهم پيچيده مىشود .
2 - يا « تكوير » از طعنه فكوّره ، باشد هر گاه آن را بيفكند يعنى خورشيد از فلك