تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير جوامع الجامع (فارسى) — صفحة 492

مساهمون:

ص٤٩٢

ترجمه :

به نام خداوند بخشندهء بخشايشگر سوگند به روز قيامت . ( 1 ) و سوگند به نفس لوّامه ، و جدان بيدار و ملامتگر ، ( كه رستاخيز حق است ) . ( 2 ) آيا انسان مىپندارد كه استخوانهاى او را جمع نخواهيم كرد ؟ ( 3 ) آرى قادريم كه ( حتى خطوط سر ) انگشتان او را موزون و مرتّب كنيم . ( 4 ) ( انسان شك در معاد ندارد ) بلكه او مىخواهد ( آزاد باشد و ) ما دام العمر گناه كند . ( 5 ) ( لذا ) مىپرسد قيامت كى خواهد بود . ( 6 ) در آن هنگام چشمها از شدّت وحشت به گردش در مىآيد . ( 7 ) و ماه بىنور شود . ( 8 ) و خورشيد و ماه يك جا جمع شوند . ( 9 ) آن روز انسان مىگويد : راه فرار كجاست ؟ ! ( 10 ) و هرگز چنين نيست ، راه فرار و پناهگاهى وجود ندارد . ( 11 ) و قرارگاه نهايى به سوى پروردگار توست . ( 12 ) در آن روز انسان را از تمام كارهايى كه از پيش يا پس فرستاده آگاه مىكنند . ( 13 ) بلكه انسان خودش از وضع خود آگاه است . ( 14 ) هر چند ( در ظاهر ) براى خود عذرهايى بتراشد ( 15 ) زبانت را به خاطر عجله براى خواندن آن ( قرآن ) حركت مده . ( 16 ) چرا كه جمع آورى و خواندن آن بر عهدهء ماست . ( 17 ) و
تفسير جوامع الجامع (فارسى) — صفحة 492 | الشيخ الطبرسي / شادمهرى