كند و خير را به آنان بياموزد و از كار شرّ نهى كند و آن حقّى است كه بر هر مسلمانى واجب است .
در حديث است كه خدا رحمت كند كسى را كه بگويد : اى خانواده ، به نمازتان ، روزهتان ، زكاتتان ، مسكينتان ، يتيمتان ، همسايگانتان ، برسيد باشد كه خدا آنها را با وى در بهشت گرد آورد .
ناراً وَقُودُهَا النَّاسُ وَ الْحِجارَةُ
؛ نوعى از آتش است كه جز با مردم و سنگ روشن نمىشود بر خلاف ديگر انواع آتشها كه با هيزم روشن مىشود .
عَلَيْها مَلائِكَةٌ غِلاظٌ شِدادٌ
؛ موكّل بر اين آتش فرشتگانى هستند كه جثّهشان درشت و در كارهايشان سختى و خشونت دارند و در غضب براى خدا رحم نمىكنند و به دوزخيان ترحّم ندارند و آنها نوزده زبانيه آتشاند .
لا يَعْصُونَ اللَّهَ ما أَمَرَهُمْ
؛ نافرمانى امر خدا نمىكنند يا در آنچه خدا به آنها امر مىكند نافرمانى نمىكنند ، معناى اوّل اين است كه اوامر خدا را پذيرفته و به آن ملتزم هستند ، معناى دوم اين است كه اين فرشتگان هر چه را امر مىشوند انجام مىدهند ، و ممكن است خطاب در آيه براى كسانى باشد كه ايمانشان زبانى است و آنها منافقانند زيرا خداوند اين آتش توصيف شده را چنان قرار داده كه آتشگيره آن انسانها و سنگ است ، و براى كافران مهيّا شده است كه در جاى ديگر قرآن بيان شده است و آيه ذيل [ در همين سوره ] آن را تأييد مىكند :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ كَفَرُوا لا تَعْتَذِرُوا الْيَوْمَ
؛ يعنى در هنگام وارد شدن آنها به آتش به آنان گفته مىشود نمىتوانيد عذرى بياوريد چرا كه عذر آوردن نفعى به حالتان ندارد .
[ سوره التحريم ( 66 ) : آيات 8 تا 12 ]
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحاً عَسى رَبُّكُمْ أَنْ يُكَفِّرَ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ وَ يُدْخِلَكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ يَوْمَ لا يُخْزِي اللَّهُ النَّبِيَّ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ نُورُهُمْ يَسْعى بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ بِأَيْمانِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنا أَتْمِمْ لَنا نُورَنا وَ اغْفِرْ لَنا إِنَّكَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ( 8 ) يا أَيُّهَا النَّبِيُّ جاهِدِ الْكُفَّارَ وَ الْمُنافِقِينَ وَ اغْلُظْ عَلَيْهِمْ وَ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ ( 9 ) ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلاً لِلَّذِينَ كَفَرُوا امْرَأَتَ نُوحٍ وَ امْرَأَتَ لُوطٍ كانَتا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبادِنا صالِحَيْنِ فَخانَتاهُما فَلَمْ يُغْنِيا عَنْهُما مِنَ اللَّهِ شَيْئاً وَ قِيلَ ادْخُلا النَّارَ مَعَ الدَّاخِلِينَ ( 10 ) وَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلاً لِلَّذِينَ آمَنُوا امْرَأَتَ فِرْعَوْنَ إِذْ قالَتْ رَبِّ ابْنِ لِي عِنْدَكَ بَيْتاً فِي الْجَنَّةِ وَ نَجِّنِي مِنْ فِرْعَوْنَ وَ عَمَلِهِ وَ نَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ ( 11 ) وَ مَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرانَ الَّتِي أَحْصَنَتْ فَرْجَها فَنَفَخْنا فِيهِ مِنْ رُوحِنا وَ صَدَّقَتْ بِكَلِماتِ رَبِّها وَ كُتُبِهِ وَ كانَتْ مِنَ الْقانِتِينَ ( 12 )