تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير جوامع الجامع (فارسى) — صفحة 297

مساهمون:

ص٢٩٧

ترجمه :

براى شما در برنامهء زندگى اقتداى به ابراهيم و قومش نيكوست . براى كسانى كه اميد به خدا و روز قيامت دارند ، و هر كس سرپيچى كند به خويشتن ضرر زده است ، زيرا خداوند بىنياز و شايستهء هر گونه ستايش است . ( 6 ) اميد است خدا ميان شما و دشمنانتان ( از طريق اسلام ) پيوند محبّت برقرار كند ، و خداوند قادر و آمرزنده و مهربان است . ( 7 ) تنها شما را از نيكى كردن و رعايت عدالت نسبت به كسانى كه در امر دين با شما پيكار نكردند و از خانه و ديارتان بيرون نراندند نهى نمىكند ، چرا كه خداوند عدالت پيشگان را دوست دارد . ( 8 ) تنها شما را از دوستى كسانى نهى مىكند كه در امر دين با شما پيكار كردند ، و شما را از خانه‌هايتان بيرون راندند ، يا به بيرون راندن شما كمك كردند از اين كه با آنها دوستى كنيد ، و هر كس آنها را دوست دارد ظالم و ستمگر است . ( 9 ) اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد هنگامى كه زنان با ايمان به عنوان هجرت نزد شما آيند آنها را بيازماييد - خداوند از ايمان آنها آگاه‌تر است - هر گاه آنان را مؤمن يافتيد آنها را به سوى كفّار باز نگردانيد ، نه آنها براى كفّار حلال‌اند ، و نه كفّار براى آنها حلال ، و آنچه را همسران آنها ( براى ازدواج با اين زنان ) پرداخته‌اند به آنها بپردازيد ، و گناهى بر شما نيست كه با آنها ازدواج كنيد هر گاه مهرشان را به آنها بدهيد ، و هرگز همسران كافره را در همسرى خود نگه نداريد ( و اگر كسى از زنان شما كافر شد به بلاد كفر فرار كرد ) حق داريد مهرى را كه پرداخته‌ايد . مطالبه كنيد ، همان گونه كه آنها حق دارند مهر زنانشان را كه از آنان جدا شده‌اند از شما مطالبه كنند ، اين حكم خداوند است كه در ميان شما حكم مىكند و خداوند دانا و حكيم است . ( 10 )