كه براى آنچه از شما فوت شده تأسّف نخوريد ، و به آنچه به شما داده است دلبسته و شادمان نباشيد ، و خداوند هيچ متكبّر فخر فروشى را دوست ندارد . ( 23 )
همانها كه بخل مىكنند و مردم را نيز به بخل فرا مىخوانند ، و هر كس ( از اين فرمان ) روى گردان شود ( به خدا زيانى نمىرساند ) چرا كه خداوند بىنياز و شايستهء ستايش است . ( 24 )
ما رسولان خود را با دليلهاى روشن فرستاديم ، و با آنها كتاب ( آسمانى ) و ميزان را ( شناسايى حق و قوانين عادلانه ) نازل كرديم ، تا مردم قيام به عدالت كنند ، و آهن را نازل كرديم كه در آن قوّت شديدى است ، و منافعى براى مردم ، تا خداوند بداند چه كسى او و رسولانش را يارى مىكنند بى آن كه او را ببينند ، خداوند قوى و شكست ناپذير است . ( 25 )
ما نوح و ابراهيم را فرستاديم و در دودمان آنها نبوّت و كتاب قرار داديم بعضى از آنها هدايت يافتهاند ، و بسيارى از آنها گنهكارند . ( 26 )
سپس به دنبال آنها رسولان ديگر خود را فرستاديم ، و بعد از آنها عيسى بن مريم را برانگيختيم ، و به او انجيل عطا كرديم ، در دل كسانى كه از او پيروى كردند رأفت و رحمت قرار داديم ، و رهبانيّتى را كه ابداع كرده بودند ، ما بر آنها مقرّر نداشته بوديم ، گرچه هدفشان جلب خشنودى خدا بود ، ولى حق آن را رعايت نكردند ، لذا ما به آنها كه ايمان آوردند پاداش داديم ، و بسيارى از آنها فاسقند . ( 27 )
تفسير :
ما أَصابَ مِنْ مُصِيبَةٍ
؛ مصيبت در زمين عبارت از قحطى و كاستى در ميوهجات است و در نفوس آدمى بيمارى و از دست دادن فرزندان .
إِلَّا فِي كِتابٍ
؛ منظور از « كتاب » لوح محفوظ است .
مِنْ قَبْلِ أَنْ نَبْرَأَها
؛ ضمير « نبرأها » به نفوس بر مىگردد يا به مصيبت ، پيش از آن كه نفوس ( يا مصيبت ) را بيافرينيم .
إِنَّ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ
؛ اندازهگيرى و اثبات اين در كتابى بر خدا آسان است .