وَ أَقْرَضُوا اللَّهَ
؛ به معناى فعلى كه در « مصّدقين » نهفته است [ عطف شده ] زيرا « لام » به معناى الّذين و اسم فاعل « مصدقين » به معناى ، اصّدقوا يا صدّقوا مىباشد و گويى فرموده است : انّ الّذين اصّدقوا و اقرضوا ؛ براستى كسانى كه خدا و رسول را باور كرده و در راه خدا وام دادند .
وَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ
؛ آنان كه به خدا و پيامبرانش ايمان آوردهاند در پيشگاه خدا به منزلهء صدّيقان و شهيدانند و آنان كسانىاند كه در تصديق خود راستگويند و گامهايشان در آن راسخ و ثابت است .
وَ الشُّهَداءُ عِنْدَ رَبِّهِمْ لَهُمْ أَجْرُهُمْ
؛ پاداش آنان كه در راه خدا به شهادت رسيدهاند در نزد پروردگارشان است .
وَ نُورُهُمْ
؛ يعنى پاداش صدّيقان و شهيدان به آنها داده مىشود و مانند آنها نورانىاند .
از حضرت صادق عليه السّلام روايت است كه مؤمن شهيد است و اين آيه را قرائت كرد « 1 » .
مىتوان « و الشّهداء » را مبتداء « و لهم اجرهم » را خبر آن گرفت .
اعْلَمُوا أَنَّمَا الْحَياةُ الدُّنْيا لَعِبٌ وَ لَهْوٌ . . .
؛ آن گاه خداوند سبحان مؤمنان را به زهد ورزى در دنيا ترغيب كرده و مىفرمايد : زندگى دنيا امورى ناچيز است كه همان بازيچه و لهو و زينت و فخر فروشى و افزون طلبى است .
كَمَثَلِ غَيْثٍ أَعْجَبَ الْكُفَّارَ
؛ سپس خداوند حالت دنيا و زود سپرى شدن آن و كمى فايدهاش را به گياهى تشبيه فرموده كه باران آن را رويانيده است و كشاورزان را به شگفتآورده است .
اعجب الكفار ؛ منظور از كفّار همان كشاورزانند ، يا كسانىاند كه كفران نعمتهاى
هامش
( 1 ) -
عن الصّادق عليه السّلام : انّ المؤمن شهيد و قرأ هذه الآية .