و شهدا ، نزد پروردگارشان هستند ، بر آنهاست پاداش ( اعمال ) شان ، و نور ( ايمان ) شان و كسانى كه كافر شدند و آيات ما را تكذيب كردند اصحاب دوزخند . ( 19 )
بدانيد زندگى دنيا تنها بازى و سرگرمى ، و تجمّل پرستى و تفاخر در ميان شما و افزون طلبى در اموال و فرزندان است ، همانند بارانى كه محصولش كشاورزان را در شگفتى فرو مىبرد سپس خشك مىشود بگونهاى كه آن را زردرنگ مىبينى ، سپس تبديل به كاه مىشود ، و در آخرت يا عذاب شديد است ، يا مغفرت و رضاى الهى ، و ( به هر حال ) زندگى دنيا چيزى جز متاع غرور نيست ! ( 20 )
بر يكديگر سبقت گيريد براى رسيدن به مغفرت پروردگارتان و بهشتى كه پهنهء آن مانند پهنهء آسمان و زمين است ، و آماده شده براى كسانى كه به خدا و رسولانش ايمان آوردهاند ، اين فضل الهى است به هر كس بخواهد مىدهد ، و خداوند صاحب فضل عظيم است . ( 21 )
تفسير :
أَ لَمْ يَأْنِ لِلَّذِينَ
؛ أنى الأمر يأنى : إذا جاء أناه ، يعنى آن گاه وقت آن كار فرا رسد .
از ابن مسعود روايت است كه ميان مسلمان شدن ما و سرزنش شدنمان به اين آيه فقط چهار سال فاصله شد « 1 » .
از ابن عبّاس روايت است كه خدا دلهاى مؤمنان را واگذارد و پس از سيزده سال از نزول قرآن آنها را عتاب و ملامت كرد « 2 » .
[ شأن نزول ]
از محمّد بن كعب روايت شده كه اصحاب پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله در مكّه تهيدست بودند و
هامش
( 1 ) - عن ابن مسعود : ما كان بين اسلامنا و بين ان عوتينا بهذه الآيه الا اربع سنين .
( 2 ) - عن ابن عباس : ان اللَّه استبطا قلوب المؤمنين فعاتبهم على راس ثلث عشرة سنّة من نزول القرآن بهذه الآية .