قادر نيستيد مگر با نيرويى ( الهى ) ( 33 )
پس كدامين نعمت از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مىكنيد ؟ ( 34 )
شعلههايى از آتش بىدود ، و دودهايى متراكم ، بر شما مىفرستد ، و نمىتوانيد از كسى يارى بطلبيد . ( 35 )
پس كدامين نعمت از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مىكنيد . ( 36 )
در آن هنگام كه آسمان شكافته شود ، و همچون روغن مذاب گلگون گردد ( حوادث هولناكى رخ مىدهد كه تاب تحمّل آن را نخواهيد داشت ) . ( 37 )
پس كدامين نعمت از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مىكنيد ؟ ! ( 38 )
در آن روز هيچ كس از انس و جنّ از گناهش سؤال نمىشود . ( 39 )
پس كدامين نعمت از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مىكنيد ؟ ! ( 40 )
بلكه مجرمان با قيافههايشان شناخته مىشوند ، و آن گاه آنها را با موهاى پيش سر ، و پاهايشان مىگيرند ( و به دوزخ مىافكنند ) . ( 41 )
پس كدامين نعمت از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مىكنيد ؟ . ( 42 )
اين همان دوزخى است كه مجران آن را انكار مىكردند . ( 43 )
امروز در ميان آن آب سوزان در رفت و آمدند . ( 44 )
پس كدامين نعمت از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مىكنيد . ( 45 )
تفسير :
سَنَفْرُغُ لَكُمْ
؛ استعاره از گفته شخص به كسى است كه او را تهديد مىكند و مىگويد سأفرغ لك ؛ يعنى به زودى تمام كارها را كنار مىگذارم و به كار تو مىپردازم ( به حسابت مىرسم ) .
ممكن است مقصود اين باشد كه دنيا به زودى به آخر مىرسد و آن گاه كارهاى مردم پايان مىپذيرد و كارى جز پاداش دادن شما باقى نمىماند و آن حالت را به روش تمثيل فراغت قرار داده است .
سيفرغ با « ياء » نيز قرائت شده است ، يعنى خداوند به زودى فراغت مىيابد .
علّت اين كه انس و جنّ را ثقلين ناميده اين است كه آنها دو گروه با ارزش و سنگين در روى زمين هستند و به هر چيزى كه وزن و مقدارى داشته باشد ثقل