ترجمه :
پيامبر نسبت به مؤمنان از خود آنها اولى و سزاوارتر است و همسران او مادران مؤمنان هستند و خويشاوندان ( نسبى ) نسبت به يكديگر از مؤمنان و مهاجران در آنچه خدا مقرّر داشته اولى و مقدّمند ، مگر اين كه بخواهيد نسبت به دوستان خود نيكى كنيد و سهمى از اموال خود را براى آنها وصيّت كنيد ، اين حكم در كتاب الهى نوشته شده است ( 6 )
به ياد آور هنگامى را كه از پيامبران پيمان گرفتيم و از تو و نوح و ابراهيم و موسى و عيسى بن مريم و از همهء آنها پيمان محكمى گرفتيم كه در اداى رسالت كوتاهى نكنند ( 7 )
تا خداوند از راستى راستگويان سؤال كند و براى كافران عذاب دردناك آماده ساخته است . ( 8 )
اى اهل ايمان نعمت خدا را بر خودتان به ياد آوريد آن هنگام كه لشگرهاى عظيمى به سراغ شما آمدند ، ولى ما براى يارى شما باد و طوفان سختى و سپاهيانى از فرشتگان كه آنها را نمىديديد ، فرستاديم و آنها را در هم شكستيم و خداوند به آنچه انجام مىدهيد بيناست . ( 9 )
به ياد آوريد زمانى را كه لشگر كفّار از بالا و پايين شهر به شما حملهور شدند و مدينه را محاصره كردند و هنگامى را كه چشمها از شدّت وحشت خيره شد و جانها به لب رسيده بود و گمانهاى گوناگون بدى به خدا مىبرديد . ( 10 )
در آن جا مؤمنان آزمايش و سخت متزلزل شدند . ( 11 )
تفسير :
النَّبِيُّ أَوْلى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ
؛ پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله در هر چيزى از امور دين و دنيا به مؤمنان از خودشان اولى و شايستهتر است ، به همين سبب آيه بطور مطلق آمده و مقيّد نشده است . بنا بر اين بر مؤمنان واجب است كه او را بيشتر از خود دوست بدارند و دستورهاى او را از دستورهاى خود نافذتر بدانند و حقّ او را از حقوق خود واجبتر بشمارند و نسبت به او بيشتر از خودشان مهربانى كنند و در صورت پيشامد خطر يا جنگى از بذل جان دريغ نكنند و واجب است كه جان را فداى او كنند .