ترجمه :
ما به لقمان حكمت داديم و به او گفتيم خدا را شكر كن و هر كس كه خدا را شكر كند به سود خود او است و آن كس كه كفران كند به زيان خود اوست ، زيرا خداوند بىنياز و ستوده است ( 12 )
اى رسول ما به ياد بياور هنگامى را كه لقمان در حال موعظه و اندرز ، به فرزنش گفت : اى پسر من هرگز چيزى را شريك خدا قرار مده كه شرك ، ظلم بسيار بزرگى است ( 13 )
و ما به انسان دربارهء پدر و مادرش سفارش كرديم ، بخصوص مادرش كه او را با سختى بسيار حمل كرده است و دوران شير خوارگى او در دو سال پايان مىيابد ، به او سفارش كرديم كه براى من و پدر و مادرت شكر كن كه بازگشت همهء شما به سوى من است ( 14 )
و اگر پدر و مادر تلاش كنند كه تو موجودى را كه از آن آگاهى ندارى ، شريك من قرار دهى ، از آنها اطاعت مكن ، ولى در دنيا با آنها به طور شايستهاى رفتار كن و راه كسانى را پيروى كن كه به سوى من رجوع و توبه كردهاند ، سپس بازگشت همهء شما به سوى من است و من شما را به آنچه عمل كردهايد آگاه مىكنم ( 15 )
اى فرزندم ! اگر كارهاى نيك و بد به اندازهء خردلى باشد و در دل سنگى يا در گوشهاى از آسمانها و زمين قرار گيرد ، خداوند آن را ، براى حساب ، مىآورد ، خدا بر همه چيز دقيق و آگاه است . ( 16 )
پسرم ! نماز را بر پا دار و امر به معروف و نهى از منكر كن و در برابر مصائبى كه به تو مىرسد شكيبا باش كه اين نشانهاى از ارادهء ثابت و از كارهاى مهمّ است . ( 17 )
فرزندم ! هرگز با بىاعتنايى از مردم روى مگردان و در زمين با تبختر و مغرورانه راه مرو كه خداوند هيچ