كه علم به قيامت از آن حاصل مىشود « علم » ناميده شده است ابن عباس و انّه لعلم به معناى علامت و نشانه قرائت كرده است
« فَلا تَمْتَرُنَّ بِها »
در ساعت قيامت شك نداشته باشيد و آن را تكذيب نكنيد ، در حديث است كه عيسى عليه السلام در سنگلاخى از ارض مقدسه به نام « افيق » فرود مىآيد و لباس بافت مصرى بر تن دارد و موى سرش روغنى است و اسلحهاى در دست دارد كه دجال را با آن مىكشد و به بيت المقدس مىآيد در حالى كه مردم به امامت امام ( مهدى عج ) قصد برگزارى نماز صبح را دارند امام ( عج ) ( به احترام عيسى ) واپس مىآيد ولى عيسى عليه السلام او را بر خود مقدم مىدارد و بر آيين محمد صلّى اللَّه عليه و آله پشت سر آن حضرت نماز مىگذارد آن گاه عيسى عليه السلام خنازير را مىكشد و صليب را مىشكند و پرستشگاهها و معابد يهود را ويران مىسازد و ترسايان را مىكشد مگر آنهايى را كه به او ( مهدى ) ايمان بياورند . « 1 » از حسن نقل شده كه ضمير « انه » به قرآن بر مىگردد چرا كه قرآن ساعت قيامت را اعلام مىدارد
« وَ اتَّبِعُونِ »
امر به رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله است كه آن را بگويد يعنى از هدايت و دينم پيروى كنيد . يا به اين معنى است كه از رسول من پيروى كنيد .
وَ لَمَّا جاءَ عِيسى بِالْبَيِّناتِ قالَ قَدْ جِئْتُكُمْ بِالْحِكْمَةِ وَ لِأُبَيِّنَ لَكُمْ بَعْضَ الَّذِي تَخْتَلِفُونَ فِيهِ
؛ يعنى معجزاتى كه بر نبوت او دلالت دارد .
وَ لِأُبَيِّنَ لَكُمْ . . .
؛ يعنى از آنچه كه از امور دنيا مورد نياز شماست يا امور دينى كه بايد بشناسيد نه امور دنيا .
فَاخْتَلَفَ الْأَحْزابُ
؛ منظور فرقههايى است كه پس از حضرت عيسى عليه السلام به وجود
هامش
( 1 ) -
فى الحديث انّ عيسى عليه السلام ينزل على ثنيّة بالارض المقدّسة يقال لها افيق و عليه ممصرتان و شعر رأسه رهين و بيده حربة و بها يقتل الدجال فيأتى بيت المقدس و الناس فى صلوة الصبح و الامام عليه السلام يؤمّ بهم فيتأخر الامام فيقدمه عيسى و يصلّى خلفه على شريعة محمد صلّى اللَّه عليه و آله ثم يقتل الخنازير و يكسر الصليب و يخرب البيع و الكنائس و يقتل النصارى الّا من آمن به .
( مرحوم طبرسى اين حديث را از كشاف زمخشرى ، ج 4 ، ص 261 ، نقل كرده است م . )