تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير جوامع الجامع (فارسى) — صفحة 533

مساهمون:

ص٥٣٣
اعتدال و ميانه‌روى را رعايت كردند و نجات يافتند ، اين سخنان بر مشركان گران آمد و خنديدند پس آيه نازل شد . « 1 »
« إِنْ هُوَ إِلَّا عَبْدٌ »
يعنى عيسى بنده‌اى مانند ديگر بندگان است كه بر او نعمت بخشيديم چرا كه او را آيت و معجزه‌اى قرار داديم و او را بدون سبب ( پدر ) آفريديم چنان كه آدم را بدون سبب ( پدر و مادر ) آفريديم و تشريف نبوت به او ارزانى داشتيم و او را بىآن كه عجيب به نظر آيد به صورت ضرب المثلى براى بنى اسرائيل در آورديم .
وَ لَوْ نَشاءُ لَجَعَلْنا مِنْكُمْ مَلائِكَةً فِي الْأَرْضِ يَخْلُفُونَ
؛ و چون بر كارهاى عجيب توانايى داريم اى مردان اگر مىخواستيم از شما فرشتگان به وجود مىآورديم كه در زمين جانشين شما شوند چنان كه فرزندانتان جانشين شما مىشوند همانطور كه عيسى را از زنى بىشوهر به وجود آورديم يا به جاى شما اى آدميزادگان فرشتگانى قرار مىداديم كه در زمين جانشين شما شوند و منكم در آيه شريفه مانند اين گفته شاعر است .
فليت لنا من ماء زمزم شربة * مبردة باتت على الطّهيان . « 2 »
يا معنى اين است كه اى بشر شما را فرشتگان قرار مىداديم در اين صورت « منكم » از باب تجريد است به اين معنى كه من معنايى ندارد بلكه اشاره به قدرت خدا دارد كه خدا مىتواند ساختمان بشر را تبديل به فرشته كند .
وَ إِنَّهُ لَعِلْمٌ لِلسَّاعَةِ فَلا تَمْتَرُنَّ بِها وَ اتَّبِعُونِ هذا صِراطٌ مُسْتَقِيمٌ
؛ و « انّه » عيسى عليه السلام يكى از نشانه‌هاى قيامت است كه به وسيله او معلوم مىشود از اين رو خود شرط
هامش
( 1 ) - روى انّ أمير المؤمنين عليه السلام قال : جئت الى النبى صلّى اللَّه عليه و آله يوما فوجدته فى ملاء من قريش فنظر الىّ ثم قال يا على انما مثلك فى هذه الامّة كمثل عيسى بن مريم احبّه قوم و افرطوا فى حبّه فهلكوا و ابغضه قوم و افرطوا فى بغضه فهلكوا و اقتصد فيه قوم فنجوا فعظم ذلك عليهم و ضحكوا فنزلت الآية . ( 2 ) - اى كاش بجاى آب زمزم آب سرد مىداشتيم كه روى كوه گذاشته با هواى شب سرد مىشد .