ترجمه :
هر گاه تو را از ميان آنها ببريم حتما آنها را مجازات خواهيم كرد . ( 41 )
يا اگر زنده بمانى و آنچه را از عذاب آنان وعده دادهايم به تو ارائه دهيم باز ما بر آنها مسلّطيم . ( 42 )
آنچه را بر تو وحى شده محكم بگير كه تو بر صراط مستقيم هستى . ( 43 )
و اين مايهء يادآورى تو و قوم توست و به زودى سؤال خواهيد شد . ( 44 )
از رسولانى كه قبل از تو فرستاديم بپرس ، آيا غير از خداوند رحمان معبودانى براى پرستش آنها قرار داديم ؟ ! ( 45 )
تفسير :
فَإِمَّا نَذْهَبَنَّ
؛ « ما » در اين جمله به منزلهء لام قسم است در اين جهت كه هر گاه لام قسم [ بر كلمهاى ] داخل شود ، نون ثقيله ( مؤكّد ) به همراه دارد . و معناى آيه اين است كه ان قبضناك و توفيناك فإنا منتقمون منهم بعدك ، اگر روحت را قبض كنيم و تو را بميرانيم پس از مرگ تو انتقامت را از آنان خواهيم گرفت ، و از حسن و قتاده روايت شده كه خداوند بر پيامبرش اكرام فرمود كه اين بلا و عذاب را نديد و پس از آن حضرت روى داد و روايت شده كه آن حضرت آنچه را پس از او بر سر امّتش مىآمد مىديد و هم چنان گرفته بود و صورتش باز نشد و نخنديد تا روحش گرفته شد .
جابر بن عبد اللَّه روايت كرده گويد : من در حجّة الوداع در منى از همه به پيامبر نزديكتر بودم كه فرمود : نبينم كه پس از من به كفر باز گرديد و گروهى گردن گروه ديگر را بزنيد ، به خدا اگر اين كار را بكنيد مرا در صف لشكرى كه با آن مىجنگيد خواهيد يافت ، سپس به پشت سر خود توجّه كرده و فرمود : يا آن كه على را خواهيد