ترجمه :
ما موسى را با آيات خود به سوى فرعون و درباريان او فرستاديم ( به آنها ) گفت : من فرستادهء پروردگار عالميانم . ( 46 )
ولى هنگامى كه او آيات ما را براى آنها آورد از آن مىخنديدند . ( 47 )
ما هيچ آيه ( و معجزهاى ) به آنها نشان نمىداديم مگر اين كه از ديگرى بزرگتر ( و مهمتر ) بود و آنها را با مجازات هشدار داديم شايد بازگردند . ( 48 )
( هنگامى كه گرفتار بلا شدند ) گفتند : اى ساحر ! پروردگارت را به عهدى كه با تو كرده بخوان ( تا ما را از اين درد و رنج برهاند ) كه ما هدايت خواهيم يافت . ( 49 )
امّا موقعى كه عذاب را از آنها بر طرف مىساختيم پيمان خود را مىشكستند ! ( 50 )
فرعون در ميان قوم خود ندا داد و گفت : اى قوم من ! آيا حكومت مصر از آن من نيست ، و اين نهرها تحت فرمان من جريان ندارد ؟ آيا نمىبينيد ؟ ! ( 51 )
من از اين مردى كه از خانواده و طبقهء پستى است و هرگز نمىتواند فصيح سخن بگويد برترم ! ( 52 )
اگر راست مىگويد چرا دستبندهاى طلا به او داده نشده ؟ ! يا اين كه چرا فرشتگان همراه او نيامدهاند ؟ ( تا گفتارش را تأييد كنند ) . ( 53 )
او قوم خود را سبك شمرد و خوار كرد و آنان از وى اطاعت كردند براستى كه آنها مردمانى فاسق بودند ( 54 )
اما هنگامى كه ما را به خشم آوردند از آنها انتقام گرفتيم و همه را غرق كرديم . ( 55 )
و آنها را پيشگامان ( در عذاب ) و عبرتى براى ديگران قرار داديم . ( 56 )
تفسير :
وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى . . .
فَقالَ إِنِّي رَسُولُ رَبِّ الْعالَمِينَ
؛ پاسخى كه فرعونيان به موسى دادند آن گاه كه گفت
« إِنِّي رَسُولُ رَبِّ الْعالَمِينَ »
حذف شده و آيهء بعد بر آن دلالت مىكند
فَلَمَّا جاءَهُمْ بِآياتِنا إِذا هُمْ مِنْها يَضْحَكُونَ
و آن دليل خواستن فرعونيان از