تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير جوامع الجامع (فارسى) — صفحة 499

مساهمون:

ص٤٩٩

ترجمه :

آنچه به شما عطا شده كالاى زودگذر زندگى دنياست ، و آنچه نزد خداست براى كسانى كه ايمان آورده‌اند و بر پروردگارشان توكّل مىكنند ، بهتر و پايدارتر است ( 36 ) همان كسانى كه از گناهان بزرگ و اعمال زشت اجتناب مىورزند و هنگامى كه خشمگين مىشوند عفو مىكنند . ( 37 ) و آنها كه دعوت پروردگارشان را اجابت كرده و نماز را بر پا داشته ، و كارهايشان به طريق مشورت در ميان آنها صورت مىگيرد و از آنچه به آنها روزى داده‌ايم انفاق مىكنند ( 38 ) و آنها كه هر گاه ستمى به آنها رسد ( تسليم ظلم نمىشوند ) و يارى مىطلبند . ( 39 ) و كيفر بدى ، بديى است همانند آن ، و هر كس عفو و اصلاح كند اجر و پاداش او با خداست ، خداوند ظالمان را دوست ندارد . ( 40 ) و بر كسى كه مورد ستم واقع شده است ايرادى نيست كه يارى بخواهد . ( 41 ) ايراد و مجازات بر كسانى است كه به مردم ستم مىكنند و در زمين به ناحق ظلم روا مىدارند ، براى آنها عذابى دردناك است . ( 42 ) اما كسانى كه شكيبايى و عفو كنند ، اين كار از كارهاى پر ارزش است . ( 43 ) كسى را كه خدا گمراه كند پس از او ولىّ و ياورى نخواهد داشت ، و ظالمان را ( روز قيامت ) مىبينى كه وقتى عذاب الهى را مشاهده مىكنند ، مىگويند : آيا راهى به سوى بازگشت ( و جبران ) وجود دارد ؟ ( 44 ) و آنها را مىبينى كه بر آتش عرضه مىشوند در حالى كه از شدّت مذلّت خاشعند و زير چشمى ( به آن ) نگاه مىكنند و كسانى كه ايمان آورده‌اند مىگويند زيانكاران واقعى آنها هستند كه خود و خانوادهء خويش را روز قيامت از دست داده‌اند آگاه