تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير جوامع الجامع (فارسى) — صفحة 495

مساهمون:

ص٤٩٥

ترجمه :

او كسى است كه باران سودمند را پس از آن كه نوميد شدند نازل مىكند ، و دامنهء رحمت خويش را مىگستراند ، و او ولىّ و حميد است . ( 28 ) و از آيات اوست آفرينش آسمانها و زمين و آنچه از جنبندگان در آنها خلق و منتشر كرده و او هر گاه بخواهد بر جمع آنها تواناست . ( 29 ) هر مصيبتى به شما رسد به خاطر اعمالى است كه انجام داده‌ايد ، و بسيارى را نيز عفو مىكند . ( 30 ) و شما هرگز نمىتوانيد در زمين از قدرت خداوند فرار كنيد ، و غير از خدا هيچ ولىّ و ياورى براى شما نيست ! ( 31 ) از نشانه‌هاى او كشتيهايى است همچون كوه‌ها كه در دريا در حركت است . ( 32 ) اگر اراده كند باد را ساكن مىكند تا آنها بر پشت دريا متوقّف شوند ، در اين نشانه‌هايى است براى صبر كنندهء شكرگزار . ( 33 ) يا اگر بخواهد آنها را به خاطر اعمالى كه سرنشينانشان مرتكب شده‌اند نابود مىسازد و در عين حال بسيارى را مىبخشد . ( 34 ) تا كسانى كه در آيات ما مجادله مىكنند بدانند هيچ پناهگاهى ندارند . ( 35 )

تفسير :

وَ يَنْشُرُ رَحْمَتَهُ
؛ مقصود از خداوند از ( نشر ) رحمت ، بركات و منافع باران و فراوانى نعمت است كه به وسيله روياندن گياهان و بيرون آوردن ميوه‌جات از باران حاصل