تفسير :
هُوَ الَّذِي يُرِيكُمْ آياتِهِ
؛ مقصود از آيات ، آفريدهها و مصنوعات خداوند است كه بر كمال قدرت و يگانگى او دلالت مىكند .
وَ ما يَتَذَكَّرُ إِلَّا مَنْ يُنِيبُ
؛ در حقيقت آيات خدا تدبر و تفكر نمىكنند و از آنها پند نمىگيرند ، جز كسانى كه به سوى خدا باز مىگردند و به اطاعت او روى مىآورند و چون براى دشمن خدا و كافر راهى در پند گرفتن و متذكر شدن نيست لذا فرمود « لمن ينيب » .
فَادْعُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ
؛ سپس خداوند به كسانى كه به سوى او بازگشتهاند مىفرمايد : خدا را بخوانيد ، يعنى عبادت كنيد و دين را از شرك براى او خالص سازيد .
وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ
؛ هر چند كه اين كار شما خوشايند دشمنان شما و كافران نباشد .
رَفِيعُ الدَّرَجاتِ ذُو الْعَرْشِ يُلْقِي الرُّوحَ
؛ اين سه عبارت ، يا خبرند براى « هو » در آيهء
« هُوَ الَّذِي يُرِيكُمْ »
يا خبرند براى مبتداى محذوف و اين سه در معرفه و نكره بودن تفاوت دارند .
مفسران براى جمله
« رَفِيعُ الدَّرَجاتِ »
معناهاى مختلفى گفتهاند ، برخى گفتهاند :
اين جمله مانند عبارت « ذى المعارج » است و معنايش اين است كه خداوند فرشتگان را تا عرش بالا مىبرد و اين دليل بر بزرگى و قدرت اوست .
سعيد بن جبير گفته است : منظور اين است كه آسمانى بالاى آسمانى است و عرش بالاى همهء آنهاست .
پارهاى گفتهاند : مقصود درجههاى ثوابى است كه خداوند در بهشت به پيامبران و اولياى خود مىدهد .