تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير جوامع الجامع (فارسى) — صفحة 402

مساهمون:

ص٤٠٢
كند و مقصود از : خالدين ، اين است كه وارد بهشت شويد در حالى كه خلود و جاودانى در آن براى مقدر شده است .
وَ أَوْرَثَنَا الْأَرْضَ
؛ مقصود از « ارض » در اين عبارت جايى است كه فردى براى سكونت و ماندن در آن انتخاب كرده است و منظور از
« أَوْرَثَنَا الْأَرْضَ »
اين است كه آن را به ملكيت آنها در آورديم و آنها را مالك آن قرار داديم ، بنا بر اين تصرف در آن براى ما آزاد است و اين حالت ، به حالت وارث و تصرفاتش در ارثيه ، تشبيه شده است .
حَافِّينَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ
؛ فرشتگان در اطراف عرش خدا طواف مىكنند و دور آن حلقه مىزنند و خداوند را به صفات بزرگش مىخوانند .
وَ قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ
؛ و ميان مردم به حق و داورى مىكند و برخى گويند : ميان پيامبران و امتها به حق داورى مىكند و بعضى گويند : مقصود داورى ميان اهل بهشت و اهل دوزخ است .
وَ قِيلَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ
؛ مردمان گويند : سپاس خداى را كه ميان ما به درستى و حق قضاوت كرد . بعضى گويند : اين گفتار خداوند بزرگ است . و هم چنان كه در ابتداى آفرينش فرمود :
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ
؛ در پايان و خاتمه آن هم اين عبارت را فرمود تا به مردم ياد بدهد كه در اول و آخر هر كارى عبارت الحمد للَّه . . . را بگويند .