ترجمه :
و خداوند اهل تقوى را با رستگارى از عذاب رهايى مىبخشد . هيچ رنجى به آنها نمىرسد و هرگز اندوهى به آنها راه نيابد . ( 61 )
خدا آفرينندهء هر چيز است و بر همه چيز ناظر و نگهبان است . ( 62 )
كليدهاى آسمانها و زمين از آن اوست . و كسانى كه به آيات خدا كافر شدند زيانكارانند . ( 63 )
به كافران بگو : اى مردم نادان و سفيه ، آيا به من دستور مىدهيد كه غير خدا را عبادت كنم ؟ ( 64 )
به تو و همهء پيامبران پيش از تو وحى شده كه اگر مشرك شوى تمام اعمالت نابود مىشود و از زيانكاران خواهى بود . ( 65 )
بلكه تنها خدا را پرستش كن و از سپاسگزاران باش . ( 66 )
آنها خدا را آن گونه كه شايسته است نشناختند و حال آن كه روز قيامت تمام زمين در يد قدرت اوست و آسمانها پيچيده در دست اوست . خداوند منزّه است از شرك مشركان . ( 67 )
تفسير :
وَ يُنَجِّي اللَّهُ الَّذِينَ اتَّقَوْا بِمَفازَتِهِمْ
؛ بعضى كلمهء
« بِمَفازَتِهِمْ »
را مفازاتهم به صورت جمع ، خواندهاند و مفهوم مفازه و فوز يكى است و دليل آنان كه جمع خواندهاند اين است كه هر گاه اجناس مصدر مختلف باشد مىتوان آن را به صورت جمع خواند كلمهء « ينجّى » بدون تشديد ينجى نيز خوانده شده است .
لا يَمَسُّهُمُ السُّوءُ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ
؛ اين عبارت يا كلمه « مفازه » را تفسير مىكند و يا مقصود اين است كه به سبب كارهاى نيكشان بدى به آنها نمىرسد . در صورت اول جمله مستأنفه است و محلى از اعراب ندارد و در صورت دوم جمله حاليه و در محل نصب است .