ترجمه :
ما اين كتاب آسمانى را براى هدايت مردم به حقّ بر تو نازل كرديم . پس هر كس كه هدايت يافت به سود خود اوست و هر كه گمراه شد به زيان خود او خواهد بود و تو وكيل آنها نيستى . ( 41 )
خدا به هنگام مرگ ، جانها را مىگيرد و جانهاى كسانى را كه نمردهاند به هنگام خواب مىگيرد . سپس جانهاى كسانى را كه فرمان مرگ آنها را صادر كرده است نگه مىدارد و ديگران را [ كه بايد زنده بمانند ] باز مىگرداند تا وقت معيّن مرگ . در اين جريان نشانههاى روشنى است ( از قدرت خدا ) براى آنها كه مىانديشند . ( 42 )
آيا آنها سواى خدا شفيعانى برگزيدند ؟ به آنها بگو آيا از آنها شفاعت مىخواهيد هر چند مالك چيزى نباشند و چيزى درنيابند . ( 43 )
بگو شفاعت همگى از آن خداست ، زيرا فرمانروايى آسمانها و زمين از آن اوست . سپس همه به سوى او باز مىگرديد . ( 44 )
هنگامى كه خداوند به يگانگى ياد مىشود ، دلهاى كسانى كه به قيامت ايمان ندارند انزجار مىيابد و چون نام ديگرى جز او برده شود ، شادمان مىشوند . ( 45 )
تفسير :
إِنَّا أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ لِلنَّاسِ
؛ مقصود از كتاب ، قرآن است و عبارت « للناس » يعنى به سبب نياز مردم به آن ، براى تمام مردم است .
اللَّهُ يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِها
؛ خداوند آن چيزى را كه باعث زنده بودن و احساس و درك و صحت و سلامتى نفس است از آن مىگيرد . و نيز جان كسانى را كه نمردهاند ولى در خوابند مىگيرد ، يعنى در هنگام خواب روح آنها را مىگيرد . و