مىخواند ، سپس هنگامى كه نعمتى ارزانيش داديم گويد : اين نعمت را به سبب داناييم به من دادهاند . بلكه اين وسيلهء آزمايش آنهاست ولى بيشترشان نمىدانند . ( 49 )
همين سخن را پيشينيان آنها هم مىگفتند ، ولى آنچه را گرد آورده بودند براى آنها سودى نكرد . ( 50 )
سپس كيفر اعمالشان به آنها رسيد و ستمكاران از اين مردم به زودى كيفر كارهاى زشتشان را خواهند يافت و هرگز از چنگال عذاب الهى نمىتوانند بگريزند . ( 51 )
تفسير :
أَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبادِكَ
؛ خداوند به پيامبرش صلّى اللَّه عليه و آله دستور داده كه محاكمهء كافران را پيش او برد تا آنچه را شايسته است دربارهء آنها انجام دهد ، بنا بر اين به پيامبر فرموده كه مرا با اين دعا بخوان : انت تحكم . . . ، يعنى تو بر قضاوت و حكم كردن ميان من و آنها توانايى .
در اين دستور براى پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله بشارتى است به پيروزى بر كافران ، زيرا خداوند كه به پيامبر دستور داد دعا كند ، ناگزير آن را اجابت مىكند .
از سعيد بن مسيب نقل شده است كه گفت : من آيهاى را مىشناسم كه هرگز كسى آن را نمىخواند در حالى كه چيزى از خدا بخواهد مگر اين كه خداوند به او عطا مىكند و اين آيه را خواند :
قُلِ اللَّهُمَّ فاطِرَ السَّماواتِ . . .
وَ بَدا لَهُمْ مِنَ اللَّهِ ما لَمْ يَكُونُوا يَحْتَسِبُونَ
؛ اين آيه تهديدى است كه نهايتى ندارد و مانند اين آيه است در وعده و بشارت ، اين آيه :
فَلا تَعْلَمُ نَفْسٌ ما أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ
: « كسى نمىداند چه پاداشهايى براى او پنهان داشته شده است كه سبب روشنى چشمهاست » « 1 »
هامش
( 1 ) - الم سجده / 17 .