لهم الغالبون » مىباشد . هر چند اين عبارتها داراى كلمههاى زيادى هستند ولى چون يك معنا را بيان مىكنند و به منزلهء يك كلمه هستند ، خداوند آنها را كلمه ناميد .
إِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنْصُورُونَ
؛ ضمير « هم » در « لهم » ضمير فصل است و مقصود نويد و مژدهاى است كه خداوند به رسولان خود داده است كه آنها در دنيا و آخرت بر دشمنان خود پيروز مىشوند .
فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّى حِينٍ
؛ پس از آنها اعراض كن و تا زمان كمى از آنها رو بگردان و آن زمان ، مدتى است كه از جنگ دست بر مىدارند .
وَ أَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ
؛ و به آنها و آنچه دربارهء آنها از قتل و اسارت در اين دنيا و عذاب دردناك در آخرت ، انجام مىشود . بنگر و نگاه كن . و آنها هم به زودى آنچه را دربارهء تو از پيروزى در اين دنيا و ثواب و نعمتهاى آن دنيا ، انجام مىشود ، خواهند ديد .
مقصود از امر به ديدن وعدهاى كه مورد انتظار است ، در زمان حال ، اين است كه آن « موعود منتظر » ناگزير اتّفاق مىافتد و وقوع آن نزديك است و گويى جلو دو چشم تو است . در اين بيان تسليت و دلجويى از پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله است .
عرب عادت داشت كه براى غارت دشمنان ، هنگام صبح يورش مىكرد و اين عبارت بر اساس عادت عربها گفته شده است و گويا عذابى كه به خانهء آنها نازل مىشود سپاه دشمنى است كه به خانهء آنها حمله كرده است و از چهار طرف براى غارت يورش آورده است . خداوند نيز عادت را بر اين گذاشته است كه امتها را هنگام صبح عذاب كند چنان كه فروده است :
إِنَّ مَوْعِدَهُمُ الصُّبْحُ أَ لَيْسَ الصُّبْحُ بِقَرِيبٍ
؛ « همانا وعدهء ايشان صبح است آيا صبح نزديك نيست » ( هود / 81 ) .
معناى عبارت « فساء صباح المنذرين » اين است كه صبح انذار شدگان چه صبح بدى است و همچنين صبح مشركان .
وَ تَوَلَّ عَنْهُمْ
؛ اين آيه تكرار شده است تا تسليت ديگرى براى پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و