واژهء « اريكه » به تختهايى گفته مىشود كه در حجله گاه است و برخى گويند ؛ هر چيزى كه بر آن تكيه داده مىشود اريكه است .
وَ لَهُمْ ما يَدَّعُونَ
؛ عبارت
« ما يَدَّعُونَ »
يعنى هر چه را تمنّا كنند و بطلبند چنان كه عرب گويد : ادّع علىّ ما شئت : آنچه مىخواهى از من بخواه يعنى از من آرزوهايت را طلب كن . برخى گويند : يدّعون يفتعلون از مصدر دعاء است ، يعنى براى خودشان مىخواهند . چنان كه هر گاه فردى براى خودش چيزى را بريان كند گويند :
اشتوى .
سَلامٌ قَوْلًا مِنْ رَبٍّ رَحِيمٍ
؛ كلمهء « سلام » بدل از عبارت
« ما يَدَّعُونَ »
است گويا خداوند به آنها سلام مىكند و به آنها مىگويند كه اين سلام سخن پروردگار مهربان است و مقصود اين است كه خداى سبحان يا به واسطهء فرشتگان يا بىواسطه ، براى مبالغه در بزرگداشتشان ، به آنها سلام مىكند و اين سلام از سوى خداوند آرزو و خواست آنهاست كه از آنها دريغ نمىشود .
برخى گويند :
« ما يَدَّعُونَ »
مبتداء و « سلام » خبر آن است و در تقدير چنين است :
و لهم ما يدّعون سلام خالص لا شوب فيه : و براى آنهاست آنچه را آرزو دارند كه سلام خالص بدون آميخته و آلوده به چيزى است ، بنا بر اين « قولا » براى عبارت
وَ لَهُمْ ما يَدَّعُونَ سَلامٌ
مفعول مطلق تأكيدى است ، يعنى آن سلام را تنها از طرف خدا به شمار آريد نه از سوى فرشتگان يا ديگرى .
وَ امْتازُوا الْيَوْمَ أَيُّهَا الْمُجْرِمُونَ
؛ عبارت
« وَ امْتازُوا »
يعنى از مؤمنان جدا شويد و به يك سو باشيد و اين هنگامى است كه مؤمنان محشور مىشوند و به سوى بهشت مىروند . گويند : مزته فامتاز و انماز : او را جدا كرد پس او جدا و منفرد شد .
قتاده گفته است : از هر خير و نيكى بر كنار مىشوند . ضحّاك گفته است : براى هر كافرى خانهاى در آتش است كه داخل آن مىرود و در آن بسته مىشود به طورى كه نه مىبيند و نه ديده مىشود .