ترجمه :
بىترديد خداوند آسمانها و زمين را از اين كه نابود شوند نگه مىدارد و اگر رو به زوال نهند جز او كسى نمىتواند آنها را نگاه دارد .
خدا بسيار بردبار و آمرزنده است . ( 41 )
مشركان با نهايت تأكيد به خدا سوگند ياد كردند كه اگر پيامبرى براى آنها بيايد از هر امّتى بهتر هدايت يابند امّا هنگامى كه پيامبرى براى آنها آمد جز نفرت و دورى از حقّ چيزى بر آنها نيفزود . ( 42 )
اينها همه به خاطر آن بود كه مىخواستند در زمين تكبّر و گردنكشى كنند و مكر زشت بينديشند ، امّا اين حيله گريهاى بد تنها گريبانگير صاحبانش مىشود ، آيا آنها جز سنّت پيشينيان را و آنچه را بر آنها گذشت انتظار دارند ؟ هرگز براى سنّت خدا تبديلى نخواهى يافت و طريقهء حق هرگز تغييرى نمىپذيرد . ( 43 )
آيا آنها در زمين سير نمىكنند تا عاقبت ستمكاران پيش از خود را بنگرند كه چگونه شد ؟ در صورتى كه آنها از اينان بسيار قويتر بودند . هيچ چيز نه در آسمانها و نه در زمين از حوزهء قدرت خدا بيرون نيست ، خدا البتّه دانا و تواناست . ( 44 )
هر گاه خداوند مردم را براى كارهايى كه كردهاند مجازات كند جنبندهاى را بر پشت زمين باقى نخواهد گذاشت ولى آنها را تا وقت معيّنى كه اقتضا كند به تأخير مىاندازد ، امّا هنگامى كه اجل آنها فرا رسد ، هر كس را به مقتضاى عملش پاداش مىدهد و مسلّما خدا نسبت به بندگانش بينا و آگاه است . ( 45 )
تفسير :
إِنَّ اللَّهَ يُمْسِكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ أَنْ تَزُولا
؛ عبارت در تقدير : كراهة أن تزولا يا ،