يعنى شرك ورزيدن آنها ، تكذيب و انكار پيامبران كه انجام دادند . ضمير در عبارت
« عَلى ظَهْرِها »
به كلمهء « ارض » برمىگردد ، هر چند به سبب عدم اشتباه و دلالت فحواى كلام بر آن ، در جمله ذكر نشده است و معنا اين است كه هيچ جنبندهاى در روى زمين باقى نمىماند . مقصود از واژهء « دابّة » جاندارى است كه روى زمين حركت مىكند كه منظور بنى آدم است . و برخى گويند : نه بنى آدم باقى مىماند و نه غير بنى آدم از ساير جنبندهها كه به نحسى و شامت كفر و گناهان بنى آدم گرفتار و نابود مىشوند .
إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى
؛ تا روز قيامت .
كانَ بِعِبادِهِ بَصِيراً
؛ اين عبارت تهديدى است براى كيفر و جزاى بدكاران .